Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CZ 153/10 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on litigation costs in non-procedural asset division case under discretionary rule.

Case Number I CZ 153/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal regarding litigation costs in a non-procedural asset division case. The lower court applied Article 520 § 1 of the Code of Civil Procedure, assigning costs to each participant based on their involvement. The Supreme Court ruled that this provision is discretionary and that overturning the lower court's decision requires exceptional circumstances, which were not found in this matter.

Legislator headnote

AI generated

Art. 520 § 1 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.: The discretionary application of the cost allocation rule in non-procedural proceedings establishes a general principle, meaning any deviation from the lower court's decision must be reserved for exceptional situations.

Keywords

AI generated
non-procedural proceedings asset division litigation costs discretionary power exceptional circumstances appeal dismissal civil procedure code

Cited Legislation

AI generated
Art. 520 § 1 k.p.c.
Sąd Okręgowy zastosował odpowiednio art. 520 § 1 k.p.c., gdyż miał na względzie, że sprawa o podział majątku toczyła się w postępowaniu nieprocesowym.
Art. 391 § 1 k.p.c.
zastosowany przez Sąd Okręgowy w związku z art. 391 § 1 k.p.c. ma charakter dyskrecjonalny i zarazem ustanawia zasadę co do sposobu orzekania o kosztach postępowania przeprowadzonego w sprawach rozpoznanych w trybie nieprocesowym.
Art. 385 k.p.c.
Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji, dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 385 w zw.
Art. 394 § 3 k.p.c.
Art. 398 § 21 k.p.c.
3941 § 3, art. 39821 i art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
39821 i art. 397 § 2 i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
397 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.).
art. 520 § 1 k.p.c
Sąd Okręgowy zastosował odpowiednio art. 520 § 1 k.p.c., gdyż miał na względzie, że sprawa o podział majątku toczyła się w postępowaniu nieprocesowym.
art. 391 § 1 k.p.c
zastosowany przez Sąd Okręgowy w związku z art. 391 § 1 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
397 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 153/10 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster SSA Jan Kremer w sprawie z wniosku J.-Ś. przy uczestnictwie D. C. o podział majątku dorobkowego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2010 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 20 kwietnia 2010 r., sygn. akt I Ca (…) w przedmiocie kosztów procesu, oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem zawartym w punkcie II postanowienia z 20 kwietnia 2010 r.

Sąd Okręgowy w R. orzekł, ze każdy uczestnik postępowania ponosi koszty postępowania apelacyjnego związane ze swoim udziałem w sprawie. Sąd Okręgowy zastosował odpowiednio art. 520 § 1 k.p.c., gdyż miał na względzie, że sprawa o podział majątku toczyła się w postępowaniu nieprocesowym. W zażaleniu na to postanowienie wnioskodawca zażądał jego zmiany przez obciążenie uczestniczki postępowania poniesionymi przez niego kosztami zastępstwa adwokackiego w postępowaniu przed Sądem drugiej instancji lub o uchylenie 2 zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozstrzygnięcia o powyższych kosztach.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Przepis art. art. 520 § 1 k.p.c. zastosowany przez Sąd Okręgowy w związku z art. 391 § 1 k.p.c. ma charakter dyskrecjonalny i zarazem ustanawia zasadę co do sposobu orzekania o kosztach postępowania przeprowadzonego w sprawach rozpoznanych w trybie nieprocesowym. Wprawdzie kwestia trafności jego zastosowania, zasadniczo, może być objęta kontrolą Sądu wyższego rzędu, niemniej jednak ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia o kosztach powinna być jednak w takim wypadku wyjątkowa. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji, dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 385 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.).