Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CZ 102/10 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on acquisition by prescription costs, upholding lower court's discretionary cost allocation.

Case Number I CZ 102/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the allocation of litigation costs in a non-procedural acquisition by prescription case. The lower court applied Article 520 § 1 of the Code of Civil Procedure to assign costs to each participant, which the appellant contested. The Supreme Court ruled that the lower court's discretionary application of this provision was correct and did not warrant intervention.

Legislator headnote

AI generated

Art. 520 § 1 k.p.c.; Art. 391 § 1 k.p.c.: The provision regarding costs in non-procedural proceedings is discretionary, and changes to such cost rulings are exceptional unless extraordinary circumstances exist.

Keywords

AI generated
acquisition by prescription non-procedural proceedings litigation costs allocation discretionary power appeal dismissal

Cited Legislation

AI generated
Art. 520 § 1 k.p.c.
Sąd Okręgowy zastosował odpowiednio art. 520 § 1 k.p.c., gdyż miał na względzie, że sprawa o zasiedzenie toczyła się w postępowaniu nieprocesowym.
Art. 391 § 1 k.p.c.
zastosowany przez Sąd Okręgowy w związku z art. 391 § 1 k.p.c. ma charakter dyskrecjonalny i zarazem ustanawia zasadę co do sposobu orzekania o kosztach postępowania przeprowadzonego w sprawach rozpoznanych w trybie nieprocesowym.
Art. 385 k.p.c.
Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji, dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 385 w zw.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
3941 § 3, art. 39821 i art.
Art. 397 § 2 k.p.c.
39821 i art. 397 § 2 i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
397 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.).
art. 520 § 1 k.p.c
Sąd Okręgowy zastosował odpowiednio art. 520 § 1 k.p.c., gdyż miał na względzie, że sprawa o zasiedzenie toczyła się w postępowaniu nieprocesowym.
art. 391 § 1 k.p.c
zastosowany przez Sąd Okręgowy w związku z art. 391 § 1 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
397 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 102/10 POSTANOWIENIE Dnia 1 grudnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster SSA Jan Kremer w sprawie z wniosku K. O. przy uczestnictwie Gminy Miasta R. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 1 grudnia 2010 r., zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w R. z dnia 20 kwietnia 2010 r., sygn. akt I Ca (…), punkt III oddala zażalenie, orzeka, że każdy uczestnik ponosi koszty postępowania zażaleniowego związane ze swoim udziałem w sprawie.

Uzasadnienie Postanowieniem zawartym w punkcie III postanowienia z 20 kwietnia 2010 r. Sąd Okręgowy w R. orzekł, że każdy uczestnik postępowania ponosi koszty postępowania związane ze swoim udziałem w sprawie. Sąd Okręgowy zastosował odpowiednio art. 520 § 1 k.p.c., gdyż miał na względzie, że sprawa o zasiedzenie toczyła się w postępowaniu nieprocesowym. Wskazanym postanowieniem uwzględniono częściowo apelację uczestnika postępowania, gdyż zmieniono oznaczenie daty, z którą nastąpiło zasiedzenie. 2 W zażaleniu na to postanowienie uczestnik postępowania zażądał jego zmiany przez obciążenie wnioskodawczyni poniesioną przez niego opłatą sądową od apelacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Przepis art. art. 520 § 1 k.p.c. zastosowany przez Sąd Okręgowy w związku z art. 391 § 1 k.p.c. ma charakter dyskrecjonalny i zarazem ustanawia zasadę co do sposobu orzekania o kosztach postępowania przeprowadzonego w sprawach rozpoznanych w trybie nieprocesowym. Wprawdzie kwestia trafności jego zastosowania, zasadniczo, może być objęta kontrolą Sądu wyższego rzędu, niemniej jednak ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia o kosztach powinna być jednak w takim wypadku wyjątkowa. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji, dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 385 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.). O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono także w wyniku odpowiednio zastosowanego art. 520 § 1 k.p.c. (w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c.).