Supreme Court dismisses appeal for annulment due to lack of proven damage from the divorce judgment.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland dismissed the appeal filed by B. M. against a final divorce judgment rendered by the Court of Appeal in W. The appellant argued that the judgment caused health deterioration requiring psychiatric treatment, but the court found no evidence linking the decree to this condition. Since the appellant had suffered from depression prior to the judgment and failed to prove the specific causal link required by law, the claim for annulment was rejected.
Legislator headnote
AI generatedArtykuł 4241 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.: An appeal for annulment of a final judgment is inadmissible if the appellant fails to substantiate that the judgment caused specific damage, as mere health disturbance without proven causation does not constitute legal damage.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CNP 32/10 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie ze skargi B. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w W. z dnia 5 grudnia 2007 r., sygn. akt VI ACa (…), wydanego w sprawie z powództwa B. M. przeciwko J. M. o rozwód, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 listopada 2010 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Artykuł 4241 § 1 k.p.c. dopuszcza wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jedynie wówczas, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej wskazuje wprawdzie, że wydanie kwestionowanego wyroku wyrządziło szkodę na osobie powódki w postaci rozstroju zdrowia powodującego konieczność leczenia się w przychodni zdrowia psychicznego, trzeba jednak podkreślić, że z akt sprawy wynika, iż powódka już wcześniej, przed wydaniem orzeczenia, cierpiała z powodu stanów depresyjnych. Trudno zatem uznać, a już zdecydowanie nie wynika to ze skargi, jakoby nastąpiło pogorszenie jej stanu zdrowia wskutek wydania rzeczonego wyroku. Zgodnie zaś z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c., jednym z wymagań formalnych skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest uprawdopodobnienie w skardze, że przez 2 wydanie kwestionowanego orzeczenia doszło do wyrządzenia szkody.
Chociaż oczywiście uprawdopodobnienie jest wymaganiem znacznie łagodniejszym od udowodnienia, to jednak jego spełnienie nie może sprowadzać się do stwierdzenia, że kwestionowane orzeczenie wyrządziło szkodę w postaci rozstroju zdrowia powódki, zmuszając ją do leczenia w poradni zdrowia psychicznego. Na okoliczność tę nie wskazano w skardze żadnych dowodów. Nie ma również żadnych dowodów co do tego, że konieczność leczenia wynikała właśnie z wydania kwestionowanego orzeczenia. Nie ma w konsekwencji żadnych przesłanek, które mogłyby pozwolić na określenie rozmiaru doznanej szkody.
W tym stanie rzeczy trzeba stwierdzić, że skarga nie spełnia wymagania uprawdopodobnienia doznania przez skarżącą szkody wskutek wydania kwestionowanego orzeczenia, a zatem zasługuje na odrzucenie.