Supreme Court dismisses appeal on appeal costs when original appeal is rejected after deadline.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the award of appellate costs. The lower court rejected the original appeal because it was filed after the statutory deadline and ordered the appellant to pay the opposing party's costs. The Supreme Court held that since the appeal was inadmissible due to the time bar, the appellant lost the case, making the cost award lawful and not subject to revision under the relevant civil procedure code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c. in conjunction with Art. 394 § 3 k.p.c.: An appeal filed after the deadline is inadmissible; consequently, the resulting cost award is a derivative of the inadmissible appeal and cannot be challenged separately as the appellant has lost the proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CZ 73/10 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk (sprawozdawca) SSA Jan Kremer w sprawie z powództwa W. K. przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń S.A. w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2010 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 13 maja 2010 r., sygn. akt II Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 13 maja 2010 r. Sąd Okręgowy w B. odrzucił apelację powoda, gdyż została wniesiona po terminie i zasądził od powoda na rzecz strony pozwanej kwotę 1 200 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. Na postanowienie to, w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach, zażalenie wniósł powód, który podniósł, że apelacja została odrzucona bezzasadnie, wobec tego uzasadnione jest odstąpienie od obciążenia go kosztami postępowania apelacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
2 Postanowienie Sądu Okręgowego odrzucające apelację jest prawomocne, co oznacza że nie podlega dalszemu zaskarżeniu. Zasadność tego rozstrzygnięcia nie może być więc przedmiotem kontroli w trybie postępowania zażaleniowego w ramach badania zasadności rozstrzygnięcia o kosztach postępowania apelacyjnego. Orzeczenie to jest pochodną orzeczenia odrzucającego apelację, w tym sensie, że rozstrzyga o tym – co ma znaczenie w świetle przepisów kodeksu postępowania cywilnego dla rozstrzygnięcia o kosztach procesu – która strona sprawę wygrała.
Odrzucenie apelacji wniesionej przez powoda oznacza, że powód sprawę przegrał. Zastosowanie w takim przypadku art. 102 k.p.c. mogło nastąpić, tak jak stanowi ten przepis, w wypadkach szczególnie uzasadnionych. Nie dotyczy to sytuacji podniesionej przez powoda w zażaleniu. Zastosowania tego przepisu nie uzasadnia bowiem zarzut uchybienia procesowego sądu, którego ponadto – z uwagi na prawomocność orzeczenia - ustalić nie można. Uwzględniając powyższe Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie jako bezzasadne.