Supreme Court dismisses appeal for late cassation complaint due to procedural time bar under Civil Procedure Code.

Sygn. akt V CZ 71/10 POSTANOWIENIE Dnia 27 października 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Górski (przewodniczący) SSN Dariusz Dończyk SSA Jan Kremer (sprawozdawca) w sprawie z powództwa K. G. przeciwko M. F. o unieważnienie aktu notarialnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 października 2010 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 31 maja 2010 r., sygn. akt V ACa (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną pozwanego K.

G., uzasadniając to wniesieniem skargi po upływie terminu. Sąd Apelacyjny ustalił, że doręczenie stronie wyroku z uzasadnieniem nastąpiło w dniu 12 marca 2010 r., a skargę kasacyjną wniesiono w dniu 14 maja 2010 r. Wniesienie skargi w tym terminie nastąpiło z uchybieniem terminu z art. 3985 § 1 k.p.c. Uzasadnienie postanowienia zostało sprostowane postanowieniem z dnia 23 czerwca 2010 r. w zakresie wskazania zastosowanych przepisów postępowania. 2 Postanowienie to zaskarżył zażaleniem pozwany, wnosząc o jego uchylenie i orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego.

Skarżący zarzucił naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. poprzez skonstruowanie uzasadnienia w sposób uniemożliwiający kontrolę instancyjną z uwagi na nie zrozumiałe wskazanie podstaw rozstrzygnięcia. Naruszenie art. 124 § 3 k.p.c. zdaniem skarżącego nastąpiło poprzez jego nie zastosowanie i polegało ono na nie doręczeniu po dniu 19 kwietnia 2010 r., dacie zmiany przepisu, pełnomocnikowi powoda z urzędu wyroku Sądu Apelacyjnego wraz z uzasadnieniem. Pełnomocnik powoda wyeksponował treść art. 124 § 3 k.p.c. obowiązującą od dnia 19 kwietnia 2010 r. wskazując, że sąd zobowiązany był do doręczenia wyroku z uzasadnieniem po tej dacie pełnomocnikowi z urzędu.

Doręczenie powodowałoby, że bieg dwumiesięcznego terminu rozpoczynałby się od daty doręczenia. Wynika to z treści art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 7, poz. 45). Ustawodawca nie ograniczył stosowania tego przepisu do spraw, w których wyznaczenie pełnomocnika z urzędu nastąpiło po dniu 19 kwietnia 2010 r., a więc znajduje zastosowanie i w sytuacji gdy pełnomocnika wyznaczono przed tą datą, a termin do wniesienia skargi kasacyjnej w tej dacie jeszcze nie upłynął.

Pełnomocnik wniósł także o zawieszenie postępowania zażaleniowego do czasu rozstrzygnięcia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pismo to zostało zwrócone pozwanemu zarządzeniem z dnia 29 czerwca 2010 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Uzasadnienie zaskarżonego postanowienia wprawdzie pierwotnie nie odpowiadało wymogom określonym w art. 328 § 2 k.p.c., jednak wskutek jego sprostowania zarzut naruszenia tego przepisu stał się bezprzedmiotowy, a orzeczenie poddaje się kontroli instancyjnej. Ustawa z dnia 17 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2010 r. Nr 7, poz. 45), weszła w życie w dniu 19 kwietnia 2010 r. Przepis art. 4 ust. 2 tej ustawy stanowi o bezzwłocznym stosowaniu dodanego § 3 art. 124 k.p.c. Przed tą datą strona złożyła wniosek o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem i następnie o ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

Wnioski te zostały uwzględnione, a 3 pełnomocnik z urzędu „zgłosił się do sprawy". W dacie wejścia w życie ustawy, termin do wniesienia skargi kasacyjnej przez powoda pozostawał otwarty. Powołany przepis art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej k.p.c. nie nakłada obowiązku ponownego doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem, po dniu 19 kwietnia 2010 r., w szczególności wówczas, gdy także pełnomocnik z urzędu ustanowiony został przed tym terminem. Powtórne doręczenie powodowałoby ponowne otwarcie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Z treści tego przepisu wynika, że ma on zastosowanie do kolejnych czynności procesowych podejmowanych przez sąd po jego wejściu w życie, ale nie powoduje ponowienia już dokonanych. Zmiana stanu prawnego nie uzasadniała ponownego doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem w sytuacji gdy dokonano go prawidłowo, zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym w dacie doręczenia, a nadto także wyznaczono pełnomocnika z urzędu przed datą rozpoczęcia obowiązywania nowej regulacji. Zażalenie nie mogło odnieść skutku i z tego względu, że skarżący, gdyby podzielić jego nietrafne stanowisko, nie dostrzegł w przedstawionej argumentacji luki polegającej na tym, że w judykaturze już wyjaśniono, że wniesienie skargi kasacyjnej przed doręczeniem wyroku z uzasadnieniem nie może być skuteczne (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 marca 2007 r., III CSK 66/07, nie publ.).

Z tych względów zażalenie uległo oddaleniu na podstawie art. (art. 3941 § 1 pkt. 1 i § 3 k.p.c. w związku z art. 398 14 k.p.c.).