Legislator Case Law & Legislation
III CZ 45/10 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for late filing of request for reasoned judgment under Civil Procedure Code.

Case Number III CZ 45/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the appellate court's decision to reject their cassation complaint as inadmissible. The appellant argued that an oral declaration of intent to appeal immediately after the judgment was pronounced constituted a valid request for the reasoned judgment. The court ruled that the law requires a formal written request for the reasoned judgment to be filed within one week of the judgment's announcement, and an oral declaration does not satisfy this statutory requirement.

Legislator headnote

AI generated

Art. 387 § 3 k.p.c.; Art. 3985 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: The right to file a cassation complaint depends on the timely submission of a written request for the reasoned judgment; an oral declaration of intent to appeal does not constitute a valid request.

Keywords

AI generated
cassation complaint reasoned judgment admissibility requirements written request statutory deadline oral declaration Civil Procedure Code

Cited Legislation

AI generated
Art. 387 § 3 k.p.c.
Tymczasem – zgodnie z art. 387 § 3 k.p.c. – dopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej zależy od zgłoszenia w terminie siedmiu dni od ogłoszenia sentencji wyroku wniosku o jego doręczenie z uzasadnieniem.
Art. 3985 § 1 k.p.c.
Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej.
Art. 3986 § 2 k.p.c.
Uchybienie przez pełnomocnika 2 powoda temu terminowi musi zatem skutkować odrzucenie skargi kasacyjnej (art. 3986 § 2 k.p.c.).
Art. 466 k.p.c.
Jedynie wyjątkowo ustawodawca dopuścił możliwość zgłoszenia wniosku ustnie do protokołu w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych przez pracownika lub ubezpieczonego działającego bez adwokata lub radcy prawnego (art. 466 k.p.c.).
art. 387 § 3 k.p.c
Tymczasem – zgodnie z art. 387 § 3 k.p.c.
art. 3986 § 2 k.p.c
Uchybienie przez pełnomocnika 2 powoda temu terminowi musi zatem skutkować odrzucenie skargi kasacyjnej (art. 3986 § 2 k.p.c.).
art. 3985 § 1 k.p.c
Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej.
art. 466 k.p.c
Jedynie wyjątkowo ustawodawca dopuścił możliwość zgłoszenia wniosku ustnie do protokołu w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych przez pracownika lub ubezpieczonego działającego bez adwokata lub radcy prawnego (art. 466 k.p.c.).
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 45/10 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Frąckowiak SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa K. W. przeciwko „O.(...)” sp. z o.o. w K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 października 2010 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt I ACa (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 9 czerwca 2010 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tego Sądu z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…), jako niedopuszczalną.

U podstaw tego rozstrzygnięcia legło ustalenie, że pełnomocnik powoda złożył wniosek o doręczenie powyższego wyroku z uzasadnieniem w dniu 15 lutego 2010 r. Tymczasem – zgodnie z art. 387 § 3 k.p.c. – dopuszczalność wniesienia skargi kasacyjnej zależy od zgłoszenia w terminie siedmiu dni od ogłoszenia sentencji wyroku wniosku o jego doręczenie z uzasadnieniem. Uchybienie przez pełnomocnika 2 powoda temu terminowi musi zatem skutkować odrzucenie skargi kasacyjnej (art. 3986 § 2 k.p.c.). W zażaleniu na powyższe postanowienie powód wniósł o jego uchylenie podnosząc, że w dniu 16 grudnia 2009 r., bezpośrednio po ogłoszeniu wyroku, ustnie oświadczył wolę zaskarżenia tego orzeczenia skargą kasacyjną, a tym samym otworzył sobie drogę do wniesienia tego środka zaskarżenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. W ścisłym związku z zachowaniem tego terminu pozostaje zatem kwestia doręczenia orzeczenia sądu drugiej instancji wraz z uzasadnieniem. Ustawodawca przewidział bowiem dwustopniowy sposób postępowania w razie powzięcia przez stronę zamiaru skorzystania ze skargi kasacyjnej, uzależniając otwarcie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia od wcześniejszego złożenia - przez stronę lub reprezentującego ją pełnomocnika - wniosku o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem.

Wniosek ten musi zostać złożony w terminie tygodniowym, liczonym od ogłoszenia sentencji orzeczenia (art. 387 § 3 k.p.c.), przy czym czynność ta powinna zostać dokonana zasadniczo w formie pisemnej. Jedynie wyjątkowo ustawodawca dopuścił możliwość zgłoszenia wniosku ustnie do protokołu w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych przez pracownika lub ubezpieczonego działającego bez adwokata lub radcy prawnego (art. 466 k.p.c.). W świetle przytoczonych unormowań, nie można podzielić zapatrywania skarżącego, że zamanifestowana przez niego ustnie bezpośrednio po ogłoszeniu wyroku wola zaskarżenia tego orzeczenia otworzyła mu drogę do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej.

Skoro powód nie zgłosił skutecznie wniosku o doręczenie wyroku Sądu Apelacyjnego z uzasadnieniem, to utracił prawo do jego zaskarżenia, a w konsekwencji wniesiona przez niego skarga kasacyjna musiała zostać uznana za niedopuszczalną. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.