Supreme Court dismisses appeal against court order removing a warning from the land register as it is not a ruling on the case's substance.

Sygn. akt V CZ 65/10 POSTANOWIENIE Dnia 15 października 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Marta Romańska w sprawie z wniosku R. K. o wykreślenie ostrzeżenia z działu III księgi wieczystej S (...)/6, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 października 2010 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. akt II Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w Ś. postanowieniem z dnia 30 czerwca 2010 r. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy na postanowienie tego Sądu z dnia 19 kwietnia 2010 r. w sprawie o wykreślenie ostrzeżenia z działu III księgi wieczystej.

Wyjaśnił, że w sprawach wieczystoksięgowych skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji postanowienia co do istoty sprawy oraz od kończących postępowanie w sprawie postanowień w przedmiocie odrzucenia wniosku i umorzenia postępowania. Nie spełniają tych wymagań postanowienia dotyczące wniosku o wykreślenie wpisanego ostrzeżenia. 2 W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego w Ś. wnioskodawca zarzucił naruszenie art. 5191 § 1 k.p.c. przez błędne przyjęcie, że postanowienie tego Sądu z dnia 19 kwietnia 2010 r. nie jest postanowieniem co do istoty sprawy, a przez to naruszenie art. 3986 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c. przez błędne przyjęcie, że skarga kasacyjna jest niedopuszczalna.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego jednolicie przyjmuje się, że skarga kasacyjna nie przysługuje od postanowienia sądu drugiej instancji w przedmiocie wpisu ostrzeżenia przewidzianego w art. 10 ust. 2 lub w art. 57 ust. 2 u.k.w.h. Nie jest to bowiem postanowienie, które kładzie kres określonym czynnościom w zakresie uprawnień podmiotowych związanych z ustrojem ksiąg wieczystych. Wpis ostrzeżenia nie prowadzi bowiem do zmiany ujawnionych w księdze wieczystej praw podmiotowych i stanowi jedynie rozstrzygnięcie określonej kwestii wpadkowej (zob. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2001 r., V CZ 91/01, OSNC 2002, nr 2, poz. 25 oraz z dnia 21 stycznia 2003 r., III CZ 128/02, niepubl.). Te same spostrzeżenia odnoszą się odpowiednio do postanowienia sądu drugiej instancji wydanego w sprawie z wniosku o wykreślenie z księgi wieczystej wpisanego ostrzeżenia. Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).