Supreme Court dismisses appeal due to lack of authority of the lawyer filing the appeal.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appeal lodged against a lower court's dismissal of a cassation complaint. The appellant's lawyer, acting ad litem in the initial proceedings, failed to demonstrate authority to represent the client before the Supreme Court. Consequently, the court determined the appeal was inadmissible because the lawyer lacked the specific mandate required for this higher instance.
Legislator headnote
AI generatedArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 373 w zw. z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.: An appeal is inadmissible if the person filing it cannot prove the authority to represent the party before the Supreme Court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CZ 26/10 POSTANOWIENIE Dnia 17 września 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z wniosku B. U. przy uczestnictwie S. S. o zniesienie współwłasności, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 września 2010 r., zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 14 grudnia 2009 r., sygn. akt V WSC (…) [V Ca (…)], odrzuca zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w G., postanowieniem z dnia 14 grudnia 2009 r. w sprawie V WSC (…) odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania S. S., w sprawie z wniosku B.
U. o zniesienie współwłasności, od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 18 czerwca 2009 r. w sprawie V Ca (…). Przyczyną odrzucenia skargi było niespełnienie przez nią wymagań formalnych określonych w art. 3984 k.p.c., w szczególności wskutek nieprawidłowego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżący został wezwany przez Sąd Okręgowy do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie jej odpisu 2 oraz uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, ale wykonał tylko pierwszą część wezwania.
W związku z tym na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. skarga została postanowieniem odrzucona. Postanowienie to zaskarżył zażaleniem uczestnik postępowania, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 3981 § 2 k.p.c. oraz art. 3986 § 2 k.p.c. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie oraz błędną wykładnię, w sytuacji, gdy uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania spełnia, jego zdaniem, wszystkie wymagania przewidziane prawem, a więc wniosek sporządzony jest prawidłowo i skarga nie powinna zostać odrzucona.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie podlega odrzuceniu z tej przyczyny, że zostało wniesione przez osobę, która nie wykazała pełnomocnictwa do występowania przed Sądem Najwyższym, w tym także do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej do Sądu Najwyższego. Występujący z urzędu w postępowaniu przed sądem powszechnym pełnomocnik uczestnika postępowania wniósł zażalenie do Sądu Najwyższego na postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 14 grudnia 2009 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, przy czym powodem odrzucenia skargi było wskazane na wstępie niedopełnienie przez skarżącego, zdaniem Sądu, warunków formalnych wniesienia skargi kasacyjnej.
Tymczasem z akt sprawy V Ca (…) Sądu Okręgowego w G. nie wynikało, że wnoszący je adwokat jest ustanowiony z urzędu także w postępowaniu wywołanym wniesieniem skargi kasacyjnej (art. 871 § 1 k.p.c.; por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07, OSNC 2008, nr 11, poz. 122). Wobec tego Przewodniczący Wydziału w Sądzie Najwyższym, zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2010 r. wezwał podpisanego pod zażaleniem adwokata do wykazania w terminie 7-dniowym, że jest umocowany do występowania w imieniu uczestnika także przed Sądem Najwyższym (por. postanowienie SN z dnia 17 października 2009 r., III CZ 55/09, OSN-ZD 2010, Nr C, poz. 73).
Wezwanie to zostało doręczone dnia 4 maja 2010 r., ale w aktach sprawy brak jest jakiejkolwiek odpowiedzi ze strony wezwanego adwokata, nie ma także wymaganego pełnomocnictwa. W takiej sytuacji, mając na względzie art. 871 § 1 k.p.c. należy uznać, że zażalenie podlega odrzuceniu na podstawie art. 373 w związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c.