Legislator Case Law & Legislation
II CZ 54/10 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on compulsory mortgage costs, ruling no conflicting interests exist between creditor and owners.

Case Number II CZ 54/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's appeal regarding the allocation of litigation costs in a non-procedural matter concerning a compulsory mortgage. Although the applicant argued that Article 520 § 2 of the Code of Civil Procedure should apply due to conflicting interests, the court found no such conflict between the creditor seeking the mortgage and the owners of the property. Consequently, the general rule that each participant bears their own costs under Article 520 § 1 was correctly applied, and the appeal was rejected.

Legislator headnote

AI generated

Art. 520 § 1 k.p.c.; Art. 520 § 2 k.p.c.; In non-procedural proceedings, costs are borne by each participant unless their rights or obligations regarding the subject matter are mutually contradictory, which does not exist in compulsory mortgage registration cases.

Keywords

AI generated
compulsory mortgage registration allocation of litigation costs non-procedural proceedings mutually contradictory interests Code of Civil Procedure costs borne by participants property rights conflict

Cited Legislation

AI generated
art. 520 § 1 k.p.c.
Zasadą jest, że w postępowaniu nieprocesowym każdy biorący w nim udział ponosi koszty z nim związane (art. 520 § 1 k.p.c.).
art. 520 § 2 k.p.c.
W zażaleniu na rozstrzygnięcie o kosztach wnioskodawca, zarzucając naruszenie art. 520 § 2 k.p.c. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach do ponownego rozpoznania.
art. 13 § 2 k.p.c.
znajdują odpowiednie zastosowanie (art. 13 § 2 k.p.c.) reguły dotyczące zwrotu kosztów procesu (por.
art. 39814 k.p.c.
Z tych względów zażalenie oddalono (art. 39814 k.p.c. w związku z art.
art. 3941 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 520 k.p.c
Rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnił zastosowaniem zasady określonej w art. 520 k.p.c.
art. 520 § 2 k.p.c
W zażaleniu na rozstrzygnięcie o kosztach wnioskodawca, zarzucając naruszenie art. 520 § 2 k.p.c.
art. 520 § 1 k.p.c
Zasadą jest, że w postępowaniu nieprocesowym każdy biorący w nim udział ponosi koszty z nim związane (art. 520 § 1 k.p.c.).
art. 13 § 2 k.p.c
znajdują odpowiednie zastosowanie (art. 13 § 2 k.p.c.) reguły dotyczące zwrotu kosztów procesu (por.
art. 39814 k.p.c
Z tych względów zażalenie oddalono (art. 39814 k.p.c.

Cited Case Law

AI generated
III CZP 37/87
uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 1987 r., III CZP 37/87, OSNCP, 1988, nr 10, poz.
III CZP 96/72
uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 1973 r., III CZP 96/72, OSNC 1973, nr 9, 3 poz.
III CKN 497/98
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 1999 r., III CKN 497/98, OSNC 2000, nr 6, poz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 54/10 POSTANOWIENIE Dnia 27 lipca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Dariusz Dończyk SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z wniosku K. C. przy uczestnictwie R. B. i H. B. o wpis w księdze wieczystej hipoteki przymusowej zwykłej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 lipca 2010 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 3 lutego 2010 r., sygn. akt II Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 3 lutego 2010 r.

Sąd Okręgowy w S. zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że nakazał wpisać w dziale IV księgi wieczystej Kw (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w G. hipotekę przymusową zwykłą w kwocie 1000 zł na nieruchomości należącej do dłużników solidarnych - R. B. i H. B., na prawach wspólności ustawowej małżeńskiej - na rzecz K. C. i stwierdził, że koszty postępowania przed Sądami obu instancji oraz Sądem Najwyższym wnioskodawca i uczestnicy ponoszą we własnym zakresie. Rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnił zastosowaniem zasady określonej w art. 520 k.p.c. Wskazał, że co prawda interesy wnioskodawcy i uczestników były sprzeczne, 2 jednak właściciele nieruchomości nie dali żadnych podstaw do wystąpienia z wnioskiem, a poza tym występujący w sprawie problem wyjaśniło dopiero zapadłe w sprawie postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2009 r.

W zażaleniu na rozstrzygnięcie o kosztach wnioskodawca, zarzucając naruszenie art. 520 § 2 k.p.c. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zasadą jest, że w postępowaniu nieprocesowym każdy biorący w nim udział ponosi koszty z nim związane (art. 520 § 1 k.p.c.). Wynika z niej, że zwrot kosztów może być pomiędzy uczestników postępowania nieprocesowego orzeczony tylko wtedy, gdy ich prawa, lub obowiązki względem przedmiotu sprawy są nawzajem sprzeczne. Przeciwstawność taka przedstawia się różnie - w zależności od przedmiotu sprawy - a w niektórych postępowaniach w ogóle nie występuje. W tym ostatnim wypadku, bez względu na to jakie stanowisko procesowe prezentowali zainteresowani w jej toku i jak kończyły się poszczególne stadia, w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie istnieje podstawa do zastosowania wskazanej zasady, z tego względu, że zawarte w art. 520 § 2 i 3 wyjątki nie mogą być interpretowanie w sposób rozszerzający.

Innymi słowy z założenia przepisy te, nie mogą być stosowane wtedy, gdy w sprawie nie występuje sprzeczność praw lub interesów wnioskodawcy i uczestników. Ze względu na to, że w ustawie z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (jedn. tekst: Dz. U. z 2001 r. Nr 124, poz. 1361, ze zm.) brak odmiennych uregulowań w przedmiocie kosztów, wbrew stanowisku zawartemu w zażaleniu, w sprawie miał zastosowanie art. 520 k.p.c. Dopiero, gdy w postępowaniu nieprocesowym, ze względu na jego nietypowy charakter, okoliczności mające znaczenie dla rozstrzygnięcia o kosztach nie mieszczą się w hipotezach art. 520 § 1, 2 i 3 k.p.c. znajdują odpowiednie zastosowanie (art. 13 § 2 k.p.c.) reguły dotyczące zwrotu kosztów procesu (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 8 lipca 1987 r., III CZP 37/87, OSNCP, 1988, nr 10, poz. 138).

W judykaturze zostało już wyjaśnione, że w sprawie o wpis hipoteki przymusowej nie występuje sprzeczność interesów pomiędzy żądającym wpisu tego ograniczonego prawa rzeczowego wnioskodawcą, a uczestnikami właścicielami nieruchomości. Ustanowienie bowiem hipoteki przymusowej leży tylko w interesie wnioskodawcy (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 15 stycznia 1973 r., III CZP 96/72, OSNC 1973, nr 9, 3 poz. 146). W takiej sprawie ma zastosowanie zasada wyrażona w art. 520 § 1 k.p.c. i brak podstaw do stosowania z wyjątków uregulowanych w art. 520 § 2 i 3 k.p.c. Na marginesie trzeba zauważyć, że sentencja zaskarżonego postanowienia nie została do końca poprawnie sformułowana, gdyż uznanie przez sąd w postępowaniu nieprocesowym, że wniosek uczestnika o zasądzenie kosztów postępowania nie uzasadnia odstąpienia od reguły określonej w art. 520 § 1 k.p.c. powoduje oddalenie tego wniosku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 1999 r., III CKN 497/98, OSNC 2000, nr 6, poz. 116).

Z tych względów zażalenie oddalono (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).