Cassation appeal dismissed as inadmissible because individual claim values fall below the statutory threshold.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendant's cassation appeal against a lower court judgment awarding damages for unauthorized use of shared property. Although the total claim value exceeded the threshold, the court found that individualizing the claims for each plaintiff resulted in amounts below the statutory limit for admissibility. Consequently, the appeal was declared inadmissible under the Civil Procedure Code, and the plaintiffs were awarded the costs of the cassation proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 3 k.p.c.: A cassation appeal in a property rights case is inadmissible if the value of the subject matter for any individual claim is lower than fifty thousand zloty, even if the total value exceeds the threshold.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CSK 117/10 POSTANOWIENIE Dnia 21 lipca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z powództwa A. P., A. P., E. B., K. P. i E. T. przeciwko Województwu X. - Zarządowi Dróg Wojewódzkich o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 lipca 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 grudnia 2009 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od pozwanego tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz A.
P., E. B. i A. P. kwoty po 1 200 (jeden tysiąc dwieście) złotych oraz na rzecz K. P. i E. T. kwoty po 600 (sześćset) złotych. Uzasadnienie W związku ze skargą kasacyjną pozwanego Województwa X. - Zarządu Dróg Wojewódzkich od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 grudnia 2009 r. należy zważyć, co następuje. Powodów łączą prawa i obowiązki oparte na tej samej podstawie faktycznej i prawnej, tj. współuczestnictwo materialne (art. 72 § 1 pkt 1 k.p.c.). W niniejszej sprawie dochodzą oni roszczeń o zapłatę wynagrodzenia za korzystanie z nieruchomości wspólnej bez tytułu prawnego.
Roszczenia te powodowie zindywidualizowali z uwzględnieniem ich udziałów we współwłasności przedmiotowej nieruchomości, mimo że czynności procesowe przez nich podejmowane mają charakter czynności 2 zachowawczych (art. 209 k.c.). Czynności te nie są jednak podejmowane w imieniu pozostałych współwłaścicieli, lecz w imieniu własnym. Powodowie nie działają jako przedstawiciele pozostałych współwłaścicieli, stąd nie zachodzi po stronie czynnej współuczestnictwo konieczne (por.: wyrok SN z dnia 20 października 1975 r., sygn. akt III CRN 288/75, OSNCP z 1976 r., nr 10, poz. 211).
Wykluczone w niniejszej sprawie jest również współuczestnictwo jednolite. Uwarunkowane jest to zindywidualizowaniem roszczeń przez powodów, którzy dochodzą świadczeń podzielnych. Zatem istnieje możliwość wydania wyroku, który nie dotyczy ich niepodzielnie. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, w przypadku współuczestnictwa powodów, które nie jest współuczestnictwem koniecznym lub jednolitym, wartość przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu kasacyjnym oznacza się odrębnie dla roszczeń każdego z powodów (postanowienie SN z dnia 28 lutego 1997 r., sygn. akt I CKN 31/97, niepubl.; por także: postanowienie SN z dnia 8 lutego 2001 r., sygn. akt IV CKN 1934/00, niepubl.; postanowienie SN z dnia 21 marca 1997 r., sygn. akt I PKN 61/97, OSNP z 1998 r., nr 1, poz. 16; postanowienie SN z dnia 17 stycznia 1997 r., sygn. akt I PKN 65/96, OSNP z 1997 r., nr 17, poz. 317).
Z kolei co do zasady skarga kasacyjna jest niedopuszczalna w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 3982 § 1 k.p.c.). Skarżący oznaczył łącznią wartość przedmiotu zaskarżenia na 96.000,00 zł, podczas gdy którakolwiek z wartości przedmiotu zaskarżenia oznaczonych odrębnie dla roszczeń każdego z powodów (odpowiednio: 48 tys. zł, 16 tys. zł, 16 tys. zł, 8 tys. zł, 8 tys. zł) uniemożliwiłaby uznanie skargi kasacyjnej, skierowanej wobec każdego z tych powodów indywidualnie, za dopuszczalną.
Wobec powyższego na podstawie art. 3982 § 1 k.p.c. należało uznać, że skarga kasacyjna pozwanego jest niedopuszczalna i zgodnie z art. 3986 § 3 k.p.c. podlega odrzuceniu. Na wniosek powodów zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz w związku z § 13 ust. 4 pkt 2 i § 6 pkt 4 i 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.
U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).