Legislator Case Law & Legislation
III CZ 23/10 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on appeal costs, ruling special circumstances require specific justification beyond mere low amounts.

Case Number III CZ 23/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the debtors' appeal against the lower court's order for them to pay 77 zloty in appeal costs. The debtors argued this violated procedural articles regarding cost allocation, claiming the amount was disproportionately low. The court rejected this, stating that special circumstances requiring reduced costs must be specifically justified by the judge based on all relevant facts, not assumed automatically due to the small sum.

Legislator headnote

AI generated

Art. 98 § 1 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: The court may reduce or waive losing party's costs only in specially justified cases, requiring a free evaluation of all circumstances rather than automatic application based on cost amount.

Keywords

AI generated
appeal costs allocation special circumstances justification procedural law Poland cost reduction waiver judicial free evaluation civil procedure code debtors liability

Cited Legislation

AI generated
Art. 98 § 1 k.p.c.
Artykuł 102 k.p.c., w drodze wyjątku od zasady wyrażonej w art. 98 § 1 k.p.c., przewiduje, że w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.
Art. 102 k.p.c.
Zwolnienie od kosztów sądowych nie może automatycznie pociągać za sobą konsekwencji w postaci przyjęcia, że zachodzi „wypadek szczególnie uzasadniony”, pozwalający na zastosowanie art. 102 k.p.c. (zob.
Art. 391 § 1 k.p.c.
98 i 102 w związku z art. 391 § 1 i art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.
Art. 39814 k.p.c.
Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 13 § 2 k.p.c
391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.
art. 98 § 1 k.p.c
Artykuł 102 k.p.c., w drodze wyjątku od zasady wyrażonej w art. 98 § 1 k.p.c., przewiduje, że w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami.
art. 102 k.p.c
Zwolnienie od kosztów sądowych nie może automatycznie pociągać za sobą konsekwencji w postaci przyjęcia, że zachodzi „wypadek szczególnie uzasadniony”, pozwalający na zastosowanie art. 102 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III CZ 23/10 POSTANOWIENIE Dnia 29 czerwca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Tyczka-Rote (przewodniczący) SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca) SSN Krzysztof Strzelczyk w sprawie egzekucyjnej z wniosku wierzycieli G. C. oraz „S.(...)” sp. z o.o. w T. przeciwko dłużnikom A. C., J. C. i M. G. o egzekucję z nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 czerwca 2010 r., zażalenia dłużników na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 3 lutego 2010 r., sygn. akt II Cz (…), 1. oddala zażalenie;

2. zasądza od dłużników na rzecz „S.(...)” sp. z o.o. w T. 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w K. w punkcie II postanowienia z dnia 3 lutego 2010 r. zasądził solidarnie od dłużników na rzecz wierzyciela kwotę 77 złotych tytułem kosztów postępowania zażaleniowego. W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego pełnomocnik dłużników wniósł o zmianę tego postanowienia przez odstąpienie od obciążania dłużników obowiązkiem 2 zwrotu wierzycielowi kosztów postępowania, zarzucając naruszenie art. 98 i 102 w związku z art. 391 § 1 i art. 13 § 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Artykuł 102 k.p.c., w drodze wyjątku od zasady wyrażonej w art. 98 § 1 k.p.c., przewiduje, że w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Ustalenie, czy w sprawie zachodzi „wypadek szczególnie uzasadniony”, zależy od swobodnej oceny sądu. Ocena ta musi jednakże uwzględniać wszystkie okoliczności, które mogą mieć wpływ na jej podjęcie. Zwolnienie od kosztów sądowych nie może automatycznie pociągać za sobą konsekwencji w postaci przyjęcia, że zachodzi „wypadek szczególnie uzasadniony”, pozwalający na zastosowanie art. 102 k.p.c. (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 lutego 2010 r., I CZ 112/09, niepubl.).

Nie bez znaczenia przy dokonywaniu przez sąd wspomnianej oceny jest również okoliczność, w jakiej wysokości mają być zasądzone koszty procesu od strony przegrywającej (w niniejszej sprawie jest to kwota 77 złotych zasądzona solidarnie od pięciu dłużników). Z przedstawionych powodów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).