Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
IV CZ 41/10 AI generated

Supreme Court dismisses appeal as boundary dispute lacks statutory retrial grounds under Polish Civil Procedure Code.

Case Number IV CZ 41/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal against the District Court's order rejecting a retrial request in a boundary dispute. The appellant argued that a 1957 document from the Geodetic Inspectorate proved errors in the 1958 boundary determination, but the court found this irrelevant. The court ruled that the 1958 decision was based on the legal status of possession at that time, which the parties did not contest, and no statutory grounds for retrial were met.

Legislator headnote

AI generated

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.: A request for retrial based on new facts or evidence is inadmissible if the original judgment was based on the legal status of possession at the time of the proceedings, which was not contested by the parties.

Keywords

AI generated
boundary dispute retrial grounds possession status geodetic survey civil procedure code appellate review legal title

Cited Legislation

AI generated
Art. 403 § 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 403 § 2 k.p.c
Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy.
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV CZ 41/10 POSTANOWIENIE Dnia 22 czerwca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący) SSN Marian Kocon (sprawozdawca) SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z wniosku J. T. i M. T. przy uczestnictwie Agencji Nieruchomości Rolnych Oddziału Terenowego w O. Filii w S., Z. L., H. M., A. O. i A. K. o rozgraniczenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 czerwca 2010 r., zażalenia uczestnika postępowania A. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w S. z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt I Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 marca 2010 r. Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę A. K. o wznowienie postępowania, w sprawie z wniosku J. T. i M. T., z udziałem Agencji Nieruchomości Rolnych Oddziału Terenowego w O. Filia w S., Z. L., H. M., A. O. i A. K., o rozgraniczenie. Sąd Okręgowy wskazał, że skarga nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia. W zażaleniu skarżący zażądał uchylenia tego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

2 Zażalenie podlega oddaleniu. Sąd Okręgowy trafnie przyjął, że skarga o wznowienie nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia. Zgodnie z art. 403 § 2 k.p.c., można żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Przepis ten odnosi się do ewentualnych nieprawidłowości w ramach podstawy faktycznej wyroku, rzutujących na jego treść. Wbrew stanowisku żalącego, okoliczności uzasadniającej wznowienie postępowania nie stanowi pismo Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego mówiące o nieprawidłowościach w wykreśleniu granicy dokonanym w 1957 r.

Zasadnie zauważył Sąd Okręgowy, że podstawą rozstrzygnięcia był stan prawny z 1958 r., zgodny z ówczesnym stanem posiadania, którego właściciele nie kwestionowali podczas przeprowadzanych wówczas prac mierniczych. O zgodności przeprowadzonego rozgraniczenia z ówczesnym stanem posiadania świadczą również względy, z których wyłączono możliwość zasiedzenia spornej części gruntu przez M. T. i J. T., poprzedniczek prawnych żalącego. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).