Supreme Court dismissed appeal as obviously unfounded for attacking factual findings under guise of procedural violation.

Sygn. akt III KK 18/10 P O S T A N O W I E N I E Dnia 15 czerwca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Grzegorczyk w sprawie A. S. skazanego z art.197 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. w dniu 15 czerwca 2010 r. kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 6 października 2009 r., zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 16 marca 2009 r., oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, obciążając skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 16 marca 2009 r. A. S. został uznany winnym popełnienia w dniach od 4 do 6 lutego 2008 r. wobec E. B., pozostającej u niego w ramach rodziny zastępczej, przestępstwa z art. 199 § 1 w zw. z § 3 i art. 197 § 1 w zw. z art.11 § 2 i art.12 k.k. i skazany za to na karę 3 lat pozbawienia wolności, z zakazem zbliżania się do pokrzywdzonej przez okres 10 lat. Po rozpoznaniu apelacji, wniesionych przez prokuratora na niekorzyść oskarżonego odnośnie kary oraz przez obrońcę z zarzutem błędu w ustaleniach faktycznych i rażącej niewspółmierności kary, Sąd Okręgowy w S.- wyrokiem z dnia 6 października 2009 r. - zmienił to orzeczenie jedynie przez podwyższenie kary do 5 lat pozbawienia wolności, utrzymując go w mocy w pozostałym zakresie.

W kasacji wywiedzionej od wyroku sądu odwoławczego obrońca skazanego podniosła zarzut obrazy przepisów postępowania, a to art. 4, 5, 7, 167, 193, 214, 215, 366, 410, 424 § 1 i 457 § 3 k.p.k., przez zaakceptowanie poglądu wyrażonego w uzasadnieniu sądu pierwszej instancji, że materiał zgromadzony w sprawie daje podstawę do ustalenia winy oskarżonego, a materiał ten był oceniony dowolnie, zaniechano weryfikacji zeznań pokrzywdzonej i nie przeprowadzono dowodów z urzędu, wnosząc o uchylenie obu wydanych w tym procesie wyroków i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w pierwszej instancji.

W odpowiedzi na tę skargę prokurator Prokuratury Okręgowej w S. wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Rozpoznając tę kasację Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Skarga ta jest niezasadna i to w oczywistym stopniu, stąd też jej rozpoznanie na posiedzeniu, o jakim mowa w art. 535 § 3 k.p.k. Autorce kasacji należy przypomnieć, że kasacja służy od wyroku sądu odwoławczego, a nie sądu pierwszej instancji i że nie wolno w niej kwestionować ustaleń faktycznych, w tym także pod pozorem rzekomej obrazy prawa. Niestety skarżąca wysuwając jakoby zarzut obrazy prawa procesowego atakuje w istocie ustalenia faktyczne i chce poddać je kontroli Sądu Najwyższego, który jednak jest sądem prawa, a nie faktów.

Skarżąca zapomina lub nie pamięta, że apelacja obrońcy podnosiła jedynie zarzut błędu w ustaleniach faktycznych i niewspółmierności kary i w tej materii sąd odwoławczy wyjątkowo obszernie i prawidłowo wypowiedział w uzasadnieniu swego wyroku (k. 533-537). Zarzut zatem rzekomej obrazy art. 457 § 3 k.p.k. ma się nijak do realiów tej sprawy. Podnoszona zaś obraza pozostałych, przywołanych w kasacji, przepisów procesowych, odnosi się do procedowania w pierwszej instancji. To tam bowiem przeprowadza się - w tym z urzędu - określone dowody i je ocenia, jest ona tym samym skierowana do wyroku sądu meriti, a nie sądu odwoławczego.

Przy tym nie zarzuca się, aby ten ostatni sąd obraził art. 440 k.p.k., czyli że mimo potrzeby nie orzekł on poza granicami zarzutów apelacji z uwagi na rażącą niesprawiedliwość wyroku. Zatem sama Autorka kasacji przyznaje w ten sposób, że wyrok ten nie jest rażąco niesprawiedliwy, a pamiętać trzeba, że tylko rażąca obraza prawa i to mogąca istotny wpływ na treść wyroku może być podstawą kasacji. Treść tej kasacji dowodzi natomiast wyraźnie, że skarżącej chodzi o zakwestionowanie ustaleń poczynionych w postępowaniu.

I tak czyni się w uzasadnieniu tej skargi, co jednak nie może być przedmiotem nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy oddalił tę kasację jako oczywiście bezzasadną, obciążając skazanego - stosownie do art. 636 § 1 w zw. z art. 518 k.p.k. - kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. /tp/