Supreme Court dismisses debtors' appeal on execution costs, ruling special circumstances were not proven.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the debtors' appeal against a lower court's order for them to pay procedural costs. Debtors argued that filing a motion to reopen a final judgment due to fraud constituted special circumstances warranting cost exemption, but the court found no evidence of their health status or other mitigating factors. Consequently, the court held that the lower court correctly applied the law by denying the exemption request.
Legislator headnote
AI generatedArt. 102 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.: Filing a motion to reopen a final judgment does not automatically constitute special circumstances under Art. 102 k.p.c. exempting debtors from procedural costs; such exemption requires concrete proof of specific hardships not evident from the mere filing of the motion.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CZ 19/10 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Mirosław Bączyk (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Dariusz Dończyk SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z wniosku wierzyciela S. sp. z o.o. w T. przy uczestnictwie dłużników E. C. i M. C. o egzekucję z nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2010 r., zażalenia dłużników na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 16 grudnia 2009 r., oddala zażalenie; zasądza od dłużników na rzecz wierzyciela kwotę 137 (sto trzydzieści siedem) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2009 r., Sąd Okręgowy oddalił zażalenie dłużników na postanowienie Sądu Rejonowego, w którym oddalono wniosek tychże dłużników o zawieszenie postępowania egzekucyjnego (k. 49 akt sprawy).
Jednocześnie postanowieniem z dnia 16 grudnia 2009 r. (w pkt II) zasądzono solidarnie od dłużników na rzecz wierzyciela kwotę 817 zł tytułem kosztów procesu. W zażaleniu dłużników na to postanowienie w części dotyczącej zasądzenia kosztów procesu dłużnicy podnosili naruszenie art. 102 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz naruszenie art. 316 § 1 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. i w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. Skarżący stwierdzali, że ponieśli szkodę w bardzo znaczącym zakresie, ponieważ wydano orzeczenie, na podstawie którego jest ściągana od nich wierzytelność, co nastąpiło w wyniku przestępstwa.
Obecnie toczy się sprawa o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem, na podstawie którego nastąpiło zasądzenie od nich wierzytelności wynikającej z wystawionego weksla. Dłużniczka jest obecnie po wylewie, jest zniedołężniała, nie była w stanie samodzielnie podjąć stosownej obrony; mąż opiekuje się nią i nie zaskarżył w terminie nakazu zapłaty, wydanym w postępowaniu nakazowym. Sąd Najwyższy zważył co, następuje: Wbrew stanowisku skarżących, nie sposób przyjąć, że samo złożenie skargi o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na podstawie weksla i tym samym wszczęcie postępowania wywołanego wniesieniem tej skargi, stanowić może „wypadek szczególnie uzasadniony” w rozumieniu art. 102 k.p.c., mający przemawiać za nieobciążaniem dłużników kosztami postępowania.
Zaskarżone (w pkt II) postanowienie z dnia 16 grudnia 2009 r. zapadło zresztą w rezultacie złożenia wniosku dłużników o zawieszenie toczącego się przeciwko nim postępowania egzekucyjnego (k. 15 i n. akt sprawy). 3 W aktach sprawy brak odpowiednich dowodów (dokumentów) mogących świadczyć o stanie zdrowia jednego z dłużników (dłużniczki) i ewentualnym wpływie tego stanu rzeczy na sytuację majątkową i osobistą obojga egzekwowanych dłużników. Informacja o aktualnym stanie zdrowia dłużniczki M. C. znajduje się dopiero w treści rozpatrywanego obecnie zażalenia.
W związku z tym nie sposób zarzucać Sądowi Okręgowemu, że - rozstrzygając o kosztach postępowania (w pkt II zaskarżonego postanowienia) - nie wziął pod uwagę „szczególnych okoliczności” przewidzianych w art. 102 k.p.c. i eksponowanych obecnie przez skarżących w treści zażalenia. W tej sytuacji należało oddalić zażalenie dłużników jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w. zw. z art. 39814 k.p.c.). W ocenie Sądu Najwyższego, także w postępowaniu zażaleniowym nie wykazano okoliczności szczególnych, które pozwalałyby zwolnić dłużników od kosztów postępowania zażaleniowego (art. 102 k.p.c).
O kosztach tych orzeczono zatem przy uwzględnieniu art. 98 k.p.c, art. 108 § 1 k.p.c. i §§ 6 i 12 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...) (Dz.U. nr 163, poz. 1349 ze zm.).