Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to lack of joint representation authority for co-parties.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the appeal filed by Z. W. regarding the allocation of appeal costs against the Tax Office. Although Z. W. argued a violation of legal fee regulations, the court found the appeal inadmissible because the legal representative failed to provide a power of attorney authorizing representation for the co-participant J. W. Consequently, the court dismissed the appeal and denied the state's request for appeal costs, ruling that the representative lacked authority to act for both parties.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3941 § 3 k.p.c.; Art. 373 k.p.c.; Art. 39821 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: An appeal filed by a legal representative without a valid power of attorney covering all represented parties is inadmissible, and costs incurred by the opposing party must be denied.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CZ 31/10 POSTANOWIENIE Dnia 27 maja 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Mirosław Bączyk w sprawie z wniosku Skarbu Państwa - Naczelnika Urzędu Skarbowego w C. przy uczestnictwie Z. W. i J. W. o wpis hipoteki przymusowej zwykłej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 27 maja 2010 r., zażalenia uczestnika postępowania Z. W. na postanowienie Sądu Okręgowego w L. z dnia 27 listopada 2009 r., sygn. akt II Ca (…), odrzuca zażalenie; oddala wniosek Skarbu Państwa - Prokuratorii Generalnej o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.
Uzasadnienie Uczestnik postępowania Z. W. wniósł zażalenie na rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania zawarte w postanowieniu z dnia 27 listopada 2009 r. i domagał się uchylenia tego postanowienia w zaskarżonej części. Wskazywał na naruszenie § 7 ust. 1 i § 1 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia MS z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...) (Dz. U. z 2002 r. Nr 168, poz. 1349 ze zm.). W zaskarżonym postanowieniu w części objętej tym zaskarżeniem zasądzono na rzecz uczestnika postępowania Z.
W. od wnioskodawcy (Skarb Państwa – Naczelnika Urzędu Skarbowego w C.) kwotę 307 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego. 2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie zostało złożone w imieniu uczestnika postępowania Z. W., a z treści uzasadnienia tego środka odwoławczego nie wynika, że złożono je także w imieniu uczestniczki postępowania J. W. Radca prawny L. S. został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych zażalenia poprzez przedłożenie stosownego pełnomocnictwa procesowego obejmującego umocowanie do reprezentowania w postępowaniu przed Sądem Najwyższym - pod rygorem odrzucenia zażalenia (zarządzenie z dnia 19 lutego 2010). W wykonaniu tego zarządzenia radca prawny - L.
S. przedłożył pisemne pełnomocnictwo procesowe udzielone przez J. W. W piśmie kierowanym do Sądu (z dnia 17 marca 2010 r.) wspomniany radca potwierdził fakt udzielenia mu umocowania przez J. W. W związku z tym, że w terminie zakreślonym w zarządzeniu z dnia 19 lutego 2010 r. radca prawny L. S. nie przedłożył stosownego umocowania uczestnika postępowania Z. W. a zażalenie z dnia 2 stycznia 2010 r. nie zostało - jak stwierdzono wcześniej - złożone także w imieniu uczestniczki postępowania J. W., należało je odrzucić jako niedopuszczalne (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 373 k.p.c. i w zw. z art. 39821 ).
W związku z tym, że radca prawny L. S. nie dysponował pełnomocnictwem procesowym Z. W. (uczestnika postępowania), a wniósł zażalenie w imieniu tego uczestnika, należało - kierując się treścią art. 102 k.p.c. – oddalić wniosek Skarbu Państwa o przyznanie kosztów postępowania zażaleniowego.