Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CZ 32/10 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for insufficient value in marital property division case under Polish Civil Procedure Code.

Case Number V CZ 32/10
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicant's cassation appeal regarding a marital property division case. The lower court rejected the appeal as inadmissible because the disputed value of 37,561.14 zł fell below the statutory minimum of 150,000 zł required for such proceedings. The Supreme Court upheld this decision, noting the applicant failed to provide sufficient arguments to challenge the lower court's assessment of the case value.

Legislator headnote

AI generated

Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 13 § 2 k.p.c.; Art. 5191 § 2 k.p.c.; Art. 39814 k.p.c.; Art. 3941 § 3 k.p.c.: In proceedings for division of marital property, a cassation appeal is inadmissible if the value of the subject matter is below the statutory minimum threshold, and the appeal must be filed within the value limits established by the second-instance judgment.

Keywords

AI generated
marital property division cassation appeal inadmissibility value threshold requirement Polish Civil Procedure Code minimum value limit

Cited Legislation

AI generated
Art. 3986 § 2 k.p.c.
odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni jako niedopuszczalną (art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art.
Art. 13 § 2 k.p.c.
w związku z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art.
Art. 5191 § 2 k.p.c.
oraz art. 5191 § 2 k.p.c.).
Art. 39814 k.p.c.
Należało je w konsekwencji oddalić (art. 39814 k.p.c. w związku z art.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 3986 § 2 k.p.c
odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni jako niedopuszczalną (art. 3986 § 2 k.p.c.
art. 13 § 2 k.p.c
w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
art. 5191 § 2 k.p.c
oraz art. 5191 § 2 k.p.c.).
art. 39814 k.p.c
Należało je w konsekwencji oddalić (art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 32/10 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Antoni Górski SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z wniosku A. S. przy uczestnictwie T. S. o podział majątku wspólnego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2010 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienia Sądu Okręgowego w L. z dnia 3 marca 2010 r. oraz z dnia 9 marca 2010 r., sygn. akt II Ca (...) [WSC (…)], oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 9 marca 2010 r. Sąd Okręgowy w L. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni jako niedopuszczalną (art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. oraz art. 5191 § 2 k.p.c.). Ustalił mianowicie, że wartość przedmiotu zaskarżenia kasacyjnego wynosi 37.561,14 zł, a w sprawach o podział majątku dorobkowego nie może być niższa niż 150.000 zł. W zażaleniu wnioskodawczyni zarzuciła, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi w rzeczywistości 311.563,36 zł i taką wielkość wskazała w skardze kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne. 2 W apelacji wnioskodawczyni zaskarżyła postanowienie Sądu Rejonowego o podziale majątku wspólnego tylko w części orzekającej o dopłacie w wysokości 38.860,74 zł i kwota ta stanowiła niewątpliwie wartość zaskarżenia apelacyjnego, ponad którą nie może wykraczać wartość zaskarżenia kasacyjnego. Ta z kolei była jeszcze niższa, ponieważ Sąd Okręgowy uwzględnił częściowo apelację wnioskodawczyni, obniżając zasądzoną od niej spłatę do kwoty 37.561,14 zł. Zasadnie więc Sąd Okręgowy określił wartość zaskarżenia kasacyjnego w rozmiarze 37.561,14 zł. Zażalenie nie zawiera żadnych argumentów, które by mogły podważyć trafne stanowisko Sądu II instancji. Należało je w konsekwencji oddalić (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).