Supreme Court dismisses appeal against court order for defendant to pay plaintiff's legal costs in civil proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendant hospital's appeal against a lower court order requiring it to pay the plaintiff company's legal costs. The defendant argued that charging costs was unjustified given the hospital's tragic financial situation and that cost assessment is merely a technical act. The court ruled that civil procedure rules mandate the losing party to bear costs, and the hospital's financial distress does not justify avoiding this obligation.
Legislator headnote
AI generatedArt. 98 k.p.c.; Art. 398 k.p.c. in conjunction with Art. 3941 § 3 k.p.c.: The losing party in civil proceedings must bear the costs of the proceedings, and a party's financial difficulties do not exempt them from this statutory obligation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CZ 27/10 POSTANOWIENIE Dnia 29 kwietnia 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Wojciech Katner (sprawozdawca) SSA Jan Futro w sprawie z powództwa U.(...) Spółki z o.o. w O. przeciwko Szpitalowi Uniwersyteckiemu nr (...) w B. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 kwietnia 2010 r., zażalenia strony pozwanej na punkt 2 postanowienia Sądu Okręgowego w B. z dnia 10 lutego 2010 r., sygn. akt (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 10 lutego 2010 r., na skutek zażalenia powoda na postanowienie o kosztach procesu, zawarte w nakazie zapłaty w postępowaniu upominawczym z dnia 5 sierpnia 2009 r. zmienił to postanowienie na korzyść powoda U.(...) Spółka z o.o. w O.. oraz zasądził na jego rzecz od pozwanego Szpitala Uniwersyteckiego nr (...) w B. kwotę 90 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Zażalenie od tego postanowienia w przedmiocie zasądzenia kwoty 90 złotych od pozwanego zażalenie złożył tenże pozwany, wnosząc o jego uchylenie. Podniósł, że 2 prawidłowe zasądzenie kosztów procesu, to techniczna czynność sądu oraz, że co do wysokości kosztów nie było sporu między stronami, a pozwany nie brał udziału w tych czynnościach, zatem obciążanie go kosztami stanowi bezpodstawne działanie Sądu, naruszające zasady współżycia społecznego, ze względu na obciążanie pozwanego dodatkowymi kosztami w sytuacji powszechnie znanej tragicznej sytuacji finansowej zakładów opieki zdrowotnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przepisy postępowania cywilnego określają zasady ponoszenia kosztów tego postępowania przez strony, obciążając z założenia kosztami stronę przegrywającą spór, w jaki się wdała. Skoro zatem w wyniku procesu sądowego pozwany został obciążony zwrotem kosztów tego procesu, a nawet należało je zwiększyć, to niezależnie od przyczyn wydania postanowienia Sądu zwiększającego zwrot kosztów powodowi (zaledwie o 30 złotych), koszty dochodzenia tych należności dla powoda ze strony pozwanego obciążają, co do zasady pozwanego.
Wynika to wprost z art. 98 k.p.c. i odnosi się do rozstrzygnięć w toku instancji. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia zawiera się argumentacja prawna, która skłoniła Sąd Okręgowy do zmiany postanowienia o zwrocie kosztów powodowi przez pozwanego oraz umotywowanie zasądzenia kosztów postępowania, którego rezultatem jest zaskarżone postanowienie. Sąd odniósł się także do przepisów pozakodeksowych, a mianowicie do powodów niezastosowania w sprawie art. 79 ust. 1 pkt 1 lit e ustawy dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.
U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.). Rozstrzygnięcie Sądu jest zgodne z prawem i mieści się w granicach swobodnej jego oceny stanu faktycznego i zastosowanych do niego przepisów prawa. Nie jest więc zasadne ingerowanie w to w taki sposób, aby zmieniać rozstrzygnięcie o zwrocie kosztów w zaskarżonym postanowieniu, zwłaszcza że wobec ich znikomej wysokości nie można ich uznać jako sprzecznych z zasadami współżycia społecznego. Pozwany w zażaleniu, poza zaprezentowaniem innego poglądu, niż Sąd Okręgowy co do swojej powinności zapłaty, uzasadnia sprzeczność z zasadami współżycia społecznego jej zapłacenia znaną powszechnie tragiczną sytuacją finansową służby zdrowia.
Rozsądnie ważąc sprawę, trudno przyjąć, aby na pogorszenie lub na polepszenie sytuacji finansowej pozwanego Szpitala Uniwersyteckiego mogło wpłynąć kilkadziesiąt złotych, angażując Sąd Najwyższy w ocenę prawidłowości decyzji Sądu w zaskarżonym postanowieniu. 3 Z tego względu, na podstawie art. 398 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. należało zażalenie oddalić.