Legislator Case Law & Legislation
VII Pa 22/13 AI generated

Appeal dismissed; court upheld dismissal of damages claim where employee was on sick leave at termination.

Case Number VII Pa 22/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Appeal dismissed the plaintiff's appeal against the regional court's decision to deny compensation for lost wages. The plaintiff argued that the employer's wrongful termination while she was on sick leave caused her to lose future employment income, but the court found no evidence of causation or fault. Consequently, the court ruled that the employer's actions were lawful and did not meet the requirements for additional damages under the Civil Code.

Legislator headnote

AI generated

Art. 58 k.p.; Art. 415 k.c.: Compensation for wrongful termination without notice is limited to three months' wages; additional damages for lost future employment require proof of fault, damage, and causal link, which are absent if the employee was already on sick leave.

Keywords

AI generated
wrongful termination compensation sick leave termination lost wages damages causation requirement employer fault liability

Cited Legislation

AI generated
Art. 53 § 1 ust. 1 kp
strona pozwana rozwiązała z powódką umowę o pracę na podstawie przepisu art. 53 § 1 ust. 1 kp bez wypowiedzenia, bez winy pracownika.
Art. 53 § 3 kp
53 § 1 pkt 1 kp oraz art. 53 § 3 kp i dokonanie rozwiązania umowy o pracę w czasie kiedy powódka przebywała na zwolnieniu chorobowym było działaniem bezprawnym i zawinionym przez pracodawcę a tym samym świadomym i umyślnym.
Art. 58 kp
Powódce przysługiwało więc roszczenie o odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia zgodnie z przepisem art. 58 kp w zw.
Art. 56 § 1 kp
Art. 300 kp
Art. 415 kc
53 § 1 kp jako odbywające się w granicach prawa nie mogły być uznane jako działanie bezprawne i zawinione przez pracodawcę i stanowiące czyn niedozwolony w rozumieniu przepisów kc dopuszczające kierowanie dodatkowych roszczeń wobec pracodawcy na podstawie przepisu art. 415 kc w zw.
Art. 233 § 1 kpc
art. 233 § 1 kpc i materialnego art.
Art. 385 kpc
Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy z mocy przepisu art. 385 kpc orzekł o oddaleniu apelacji.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 lutego 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu VII Wydział Pracy w składzie następującym: Przewodniczący SSO Ryszard Kozłowski Protokolant : Małgorzata Miodońska po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2013 r. we Wrocławiu - na rozprawie sprawy z powództwa L. M. przeciwko Przedsiębiorstwu Handlowo-Usługowemu (...) Spółce z o.o. we W. o odszkodowanie na skutek apelacji powódki L. M. od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 9 października 2012 r. sygn. akt X P(upr) (...) I. oddala apelację, II. nie obciąża powódki kosztami postępowania apelacyjnego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 9.10.2012r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia Śródmieścia X Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych we W. w sprawie z powództwa L. M. przeciwko stronie pozwanej Przedsiębiorstwu Handlowo – Usługowemu (...) Sp. z o.o. we W. o odszkodowanie zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 4.158 zł oddalając dalej idące powództwo. Sąd Rejonowy na podstawie stanu faktycznego ustalonego w toku przewodu sądowego, który Sąd Okręgowy przyjął za własny uznał częściową zasadność powództwa powódki.

W dniu 18.09.2008r. pomiędzy stronami zawarta została umowa o pracę na czas określony od dnia 18.09.2008r. do 17.09.2013r. W dniu 1.09.2011r. strona pozwana rozwiązała z powódką umowę o pracę na podstawie przepisu art. 53 § 1 ust. 1 kp bez wypowiedzenia, bez winy pracownika. Rozwiązanie z powódką umowy o pracę naruszało przepisy o rozwiązywaniu umów o pracę w tym trybie. Powódce przysługiwało więc roszczenie o odszkodowanie w wysokości wynagrodzenia za okres wypowiedzenia zgodnie z przepisem art. 58 kp w zw. z art. 56 § 1 kp.

Sąd Rejonowy oddalił natomiast roszczenie powódki o odszkodowanie za utracone przez nią wynagrodzenie u strony pozwanej, skoro powódka przebywała na zwolnieniu lekarskim nieprzerwanie od 6.10.2011r. a zatem nie mogłaby tego wynagrodzenia otrzymać. Od powyższego wyroku apelację w części dotyczącej oddalonego powództwa złożyła powódka opierając ją na zarzutach naruszenia prawa procesowego tj. art. 233 § 1 kpc i materialnego art. 58 kp w zw. z art. 56 § 1 kp i art. 58 kp w zw. z art. 300 kp i w zw. z art. 415 kc. Wskazując na te zarzuty wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w zaskarżonej części i zasądzenie od strony pozwanej na rzecz powódki dalszej kwoty 10.142,32 zł ewentualnie jego uchylenie z przekazaniem sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Twierdziła, że działanie pracodawcy polegające na rozwiązaniu z nią umowy o pracę z naruszeniem art. 53 § 1 pkt 1 kp oraz art. 53 § 3 kp i dokonanie rozwiązania umowy o pracę w czasie kiedy powódka przebywała na zwolnieniu chorobowym było działaniem bezprawnym i zawinionym przez pracodawcę a tym samym świadomym i umyślnym. Powódka na skutek takiego działania utraciła możliwość uzyskania wynagrodzenia, które by uzyskała pozostając w rozwiązanym stosunku pracy przez okres za który dochodzi odszkodowania. Szkoda powódki wynikała zatem z nieuzyskania przez powódkę zatrudnienia po ustaniu stosunku pracy.

Strona pozwana w odpowiedzi na apelację wniosła o jej oddalenie.

Sąd Okręgowy zważył co następuje:

Zarzuty i argumenty apelacji nie uzasadniają uznania, że orzeczenie Sądu Rejonowego, którym oddalono powództwo powódki o odszkodowanie jest wadliwe i narusza przepisy prawa co uzasadniałoby apelację. Sąd Rejonowy orzekając w sprawie przeprowadził właściwe postępowanie dowodowe w zakresie roszczeń zgłoszonych przez powódkę wyjaśniając wszystkie istotne okoliczności sprawy, będące podstawą ustaleń faktycznych wydanego w sprawie wyroku. Wyciągnął też prawidłowe wnioski z ustaleń które poczynił a swoje stanowisko dokładnie uzasadnił.

Z tych przyczyn Sąd Okręgowy podziela pogląd jak i argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia co do tego, że nie istniały podstawy faktyczne i prawne co do skuteczności roszczenia powódki o odszkodowanie. Zgodnie bowiem z przepisem art. 58 kp wysokość odszkodowania należnego pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę na czas określony bez wypowiedzenia z naruszeniem przepisów o rozwiązywaniu umów o pracę stanowi równowartość wynagrodzenia za czas, do którego umowa miała trwać, nie więcej jednak niż za trzy miesiące.

Takie właśnie odszkodowanie zasądził Sąd I instancji. Prawidłowo przy tym Sąd Rejonowy oddalił roszczenie powódki o odszkodowanie za utracone przez nią wynagrodzenie, skoro powódka nie mogłaby tego wynagrodzenia uzyskać będąc na zwolnieniu lekarskim od dnia 6.10.2011r. Brak było przy tym argumentów prawnych iż powódka z powodu decyzji strony pozwanej z którą rozwiązano umowę o pracę nie mogła znaleźć zatrudnienia. Powódka nie wykazała bowiem winy, szkody oraz związku przyczynowego pomiędzy takim sposobem rozwiązania umowy o pracę a szkodą, która według niej poniosła.

Natomiast działanie pracodawcy polegające na rozwiązaniu z nią umowy o pracę na podstawie przepisu art. 53 § 1 kp jako odbywające się w granicach prawa nie mogły być uznane jako działanie bezprawne i zawinione przez pracodawcę i stanowiące czyn niedozwolony w rozumieniu przepisów kc dopuszczające kierowanie dodatkowych roszczeń wobec pracodawcy na podstawie przepisu art. 415 kc w zw. z art. 300 kp. Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy z mocy przepisu art. 385 kpc orzekł o oddaleniu apelacji.