Supreme Court dismisses appeal for late court fee payment on cassation complaint under specific procedural rules.

Sygn. akt I CZ 5/10 POSTANOWIENIE Dnia 4 marca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący) SSN Marek Sychowicz SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) w sprawie z wniosku Konwentu Zakonu B.(…) w W. przy uczestnictwie M. B. i Towarzystwa M.(…) w Ż. o stwierdzenie nabycia spadku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 marca 2010 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 października 2009 r., sygn. akt V Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w W. na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy - Konwentu Zakonu B.(…) w W., jako nieopłaconą należycie (przy wniesieniu skargi uiszczona została opłata sądowa w wysokości 50 zł).

Po otrzymaniu odpisu tego postanowienia wnioskodawca złożył pismo z 18 listopada 2009 r., w którym uiścił 100 zł opłaty od skargi kasacyjnej i wyjaśnił, że czynności tej dokonuje „mając na uwadze treść art. 1302 k.p.c.”. Następnie wnioskodawca złożył zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, zarzucając naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c., przez jego zastosowanie i podnosząc, że opłata sądowa od wniesionej skargi została uiszczona w wymaganej wysokości. We wniosku domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości. 2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Według art. 3986 § 2 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c., nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Przepis ten jednakże nie określa warunków opłacania skargi, a co za tym idzie – nie wyjaśnia, kiedy skargę należy uznać za nieopłaconą. Kwestię, kiedy należy opłacić skargę reguluje art. 10 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.

U. Nr 167, poz. 1398 ze zm.), stanowiący, że opłatę należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Z kolei art. 1302 § 3 k.p.c. (pomimo uchylenia nadal mający zastosowanie do spraw wszczętych przed dniem 1 lipca 2009 r.- a więc także do aktualnie rozpatrywanej sprawy - z uwagi na treść art. 8 ust 1 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw – Dz. U. Nr 234, poz. 1571) nakazuje sądowi odrzucić bez wzywania o uiszczenie opłaty m. in. skargę kasacyjną wniesioną przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego jeżeli podlega opłacie w wysokości stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia.

Powołany art. 1302 § 3 k.p.c. ma charakter regulacji szczególnej, wyłączającej w wypadku środków zaskarżenia ogólne unormowanie z art. 1302 § 2 k.p.c., umożliwiające naprawienie uchybień w zakresie opłacenia tego rodzaju opłatami pism procesowych wnoszonych przez fachowych pełnomocników, poprzez uiszczenie przez stronę brakującej opłaty w terminie tygodnia od doręczenia jej zarządzenia o zwrocie pisma spowodowanym tym brakiem, z zachowaniem skutków pisma od daty pierwotnego wniesienia. Możliwość późniejszego uiszczenia opłaty odnosi się więc tylko do tych - podlegających opłacie - pism, które nie zostały wymienione w art. 1302 § 3 k.p.c. Nie dotyczy zatem skargi kasacyjnej.

W tym wypadku opłata stała w wysokości 100 zł, przewidziana w art. 50 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych powinna być uiszczona przy wniesieniu skargi, a jej nieuiszczenie uzasadnia odrzucenie skargi. Wniesienie opłaty w późniejszym czasie – po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i po jej odrzuceniu – było już pozbawione znaczenia prawnego i nie mogło sanować wadliwości skargi. Z tych przyczyn zażalenie wnioskodawcy podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.