Legislator Case Law & Legislation
II CNP 93/09 AI generated

Supreme Court dismissed appeal as lower court ruling was not a final judgment subject to review.

Case Number II CNP 93/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the applicants' appeal challenging a regional court's order regarding the extinguishment of a servitude. The applicants argued the initial order was legally flawed, but the court determined it was merely a procedural plan for debt distribution rather than a final judgment. Consequently, the court held that only the subsequent order confirming the plan's validity constituted a final decision subject to appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 1035 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A procedural order approving a distribution plan in enforcement proceedings is not a final judgment; only the subsequent order confirming the plan's validity constitutes a final decision subject to appeal.

Keywords

AI generated
enforcement proceedings distribution plan final judgment servitude extinguishment appeal admissibility procedural order property rights

Cited Legislation

AI generated
Art. 1035 k.p.c.
Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 1035 k.p.c. Jest ono w istocie planem podziału sumy uzyskanej przez egzekucję z nieruchomości, m.in.
Art. 1024 § 1 pkt 5 k.p.c.
wymieniającym prawa ujawnione przez wpis w księdze wieczystej, które wygasły wskutek przysądzenia własności (art. 1024 § 1 pkt 5 k.p.c.).
Art. 4241 § 2 k.p.c.
Postanowienie to, wydane przez sąd pierwszej instancji, nie jest bowiem orzeczeniem prawomocnym w rozumieniu art. 4241 § 2 k.p.c., od którego na podstawie tego przepisu przysługuje skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Wobec powyższego skargę należało odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).
art. 1035 k.p.c
Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 1035 k.p.c.
art. 1024 § 1 pkt 5 k.p.c
wymieniającym prawa ujawnione przez wpis w księdze wieczystej, które wygasły wskutek przysądzenia własności (art. 1024 § 1 pkt 5 k.p.c.).
art. 4241 § 2 k.p.c
Postanowienie to, wydane przez sąd pierwszej instancji, nie jest bowiem orzeczeniem prawomocnym w rozumieniu art. 4241 § 2 k.p.c., od którego na podstawie tego przepisu przysługuje skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
art. 4248 § 1 k.p.c
Wobec powyższego skargę należało odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CNP 93/09 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marek Sychowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2010 r., skargi R. K. i E. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w O. z dnia 29 września 2006 r., sygn. akt I Co (…), wydanego w sprawie egzekucyjnej wierzyciela Fundacji K.(…) w K. przeciwko dłużnikom J. K. i B. K. o egzekucję z nieruchomości, odrzuca skargę. Uzasadnienie R. K. i E. K. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Rejonowego w O. z dnia 29 września 2006 r. wydanego w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego z nieruchomości dłużnika, w części stwierdzającej wygaśnięcie bliżej opisanej w nim, wpisanej do księgi wieczystej służebności mieszkania przysługującej skarżącym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zaskarżone postanowienie wydane zostało na podstawie art. 1035 k.p.c. Jest ono w istocie planem podziału sumy uzyskanej przez egzekucję z nieruchomości, m.in. wymieniającym prawa ujawnione przez wpis w księdze wieczystej, które wygasły wskutek przysądzenia własności (art. 1024 § 1 pkt 5 k.p.c.). Zarzuty przeciwko temu planowi podziału wnieśli skarżący. Zarzuty E. K. zostały odrzucone. Po rozpoznaniu zarzutów R. K. Sąd Rejonowy w O. postanowieniem z dnia 8 marca 2007 r. plan podziału zatwierdził. Zażalenie na to postanowienie nie zostało wniesione, wobec czego postanowienie to uprawomocniło się. 2 Z przedstawionych okoliczności wynika, że od zaskarżonego postanowienia nie przysługuje skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Postanowienie to, wydane przez sąd pierwszej instancji, nie jest bowiem orzeczeniem prawomocnym w rozumieniu art. 4241 § 2 k.p.c., od którego na podstawie tego przepisu przysługuje skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Wobec wniesienia zarzutów przeciwko temu postanowieniu jako planowi podziału sumy uzyskanej z egzekucji – stanowiących szczególny środek prawny, kwalifikowany jako środek zaskarżenia – i wydaniu w wyniku rozpoznania tych zarzutów przez Sąd Rejonowy w O. postanowienia z dnia 8 marca 2007 r., zatwierdzającego plan podziału, to tym postanowieniem prawomocnie stwierdzono wygaśnięcie służebności mieszkania przysługującej skarżącym.

To postanowienie może być zaskarżone skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem (art. 4241 § 2 k.p.c.). Wobec powyższego skargę należało odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).