Legislator Case Law & Legislation
II CNP 105/09 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for invalidating final property division ruling due to lack of proven damage.

Case Number II CNP 105/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal challenging a final property division order. The appellant argued that the court violated substantive and procedural laws regarding community property division. The court rejected the claim because the appellant failed to prove actual damage caused by the ruling, noting that the debt awarded to her was sufficient and enforceable despite delays.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for invalidation of a final judgment must demonstrate probable damage caused by the judgment; mere dissatisfaction with the outcome or unfulfilled payment deadlines does not constitute such damage.

Keywords

AI generated
appeal for invalidation final judgment community property division proven damage requirement substantive law violation

Cited Legislation

AI generated
Art. 212 § 2 and 3 k.c.
Podstawą skargi jest naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 212 § 2 i 3 k.c.
Art. 328 § 2 in conjunction with Art. 391 k.p.c.
oraz naruszenie przepisów postępowania – art. 328 § 2 w zw.
Art. 4245 § 1 point 4 k.p.c.
Stosownie do art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
Mając na uwadze przytoczone względy Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.
art. 391 k.p.c
art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c
Stosownie do art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.
art. 4248 § 1 k.p.c
Mając na uwadze przytoczone względy Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CNP 105/09 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marek Sychowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2010 r., skargi J. S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 7 września 2007 r., sygn. akt (…), wydanego w sprawie z wniosku J. S. przy uczestnictwie E. S. o podział majątku wspólnego, odrzuca skargę. Uzasadnienie J. S., wnioskodawczyni w sprawie o podział majątku wspólnego jej i uczestnika postępowania E. S. zakończonej prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 7 września 2007 r., wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem tego postanowienia. Podstawą skargi jest naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 212 § 2 i 3 k.c. oraz naruszenie przepisów postępowania – art. 328 § 2 w zw. z art. 391 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. Skarga wnioskodawczyni warunku tego nie spełnia. Okoliczności wskazane przez nią jako mające uprawdopodobnić wyrządzenie szkody spowodowanej przez wydanie przez 2 Sąd Okręgowy w G. postanowienia z dnia 7 września 2007 r., nie są wystarczające do przyjęcia tego uprawdopodobnienia. Po pierwsze, nie można uznać, że szkodą spowodowaną przez wydanie zaskarżonego orzeczenia jest nieprzyznanie wnioskodawczyni w wyniku podziału majątku wspólnego nieruchomości, w sytuacji gdy ze względu na przyznanie tej nieruchomości uczestnikowi postępowania zasądzona została od niego na rzecz wnioskodawczyni spłata odpowiadająca wartości jej udziału w majątku wspólnym.

Nie ma przy tym znaczenia, że ze względu na wysokość tej spłaty nie jest ona wystarczająca „do odtworzenia sobie egzystencji przez wnioskodawczynię w innym miejscu”. Po drugie, okoliczność, że uczestnik postępowania nie wywiązał się z obowiązku spłacenia wnioskodawczyni w terminie wyznaczonym mu przez Sąd nie stanowi o doznanej przez nią szkodzie. Pomijając to, że uczestnik przekazuje wnioskodawczyni niewielkie kwoty należne jej tytułem spłaty, wnioskodawczyni nie jest poszkodowana przez wydanie zaskarżonego orzeczenia, gdy z mocy tego orzeczenia przysługuje jej wierzytelność do uczestnika postępowania.

Dodać należy, że wnioskodawczyni nie jest pozbawiona możliwości zaspokojenia się, np. przez skierowanie egzekucji do nieruchomości należącej do uczestnika postępowania. Mając na uwadze przytoczone względy Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. postanowił, jak w sentencji.