Supreme Court dismisses appeal on costs for security measure ruling not being final judgment.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding the allocation of litigation costs for a ruling on security measures. The appellant argued that the lower court's decision to deny costs violated procedural rules because the security ruling was not a final judgment. The court held that such interim rulings do not trigger the automatic cost allocation rule for final judgments and must be addressed separately upon request.
Legislator headnote
AI generatedArt. 108 § 1 k.p.c.; Art. 394 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 745 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: A ruling on security measures is not a final judgment; costs for such proceedings are not automatically allocated in the ruling but require a separate determination by the court granting the security.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt III CZ 2/10 POSTANOWIENIE Dnia 5 lutego 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marek Sychowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Górowski SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa M. J. przeciwko J.(…) sp. z o.o. oraz M. P. i J. R. w W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 lutego 2010 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 czerwca 2009 r., sygn. akt II Cz (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił wniosek powoda o uzupełnienie postanowienia tego Sądu z dnia 18 maja 2009 r.
– którym oddalone zostało zażalenie pozwanych na postanowienie Sądu pierwszej instancji w przedmiocie zabezpieczenia powództwa – przez orzeczenie o kosztach postępowania zażaleniowego. Podstawą tego rozstrzygnięcia, podjętego z powołaniem się na art. 108 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., jest stwierdzenie, że postanowienie z dnia 18 maja 2009 r. nie było orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie. W zażaleniu na postanowienie wymienione na wstępie powód zarzucił naruszenie art. 108 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. przez uznanie, że postanowienie oddalające 2 zażalenie na postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia powództwa nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie należało potraktować jako zażalenie „co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji” w rozumieniu art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c. W myśl wymienionego przepisu zażalenie takie podlega rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy. Jest oczywiste, że wydane w toku postępowania w sprawie postanowienie tak sądu pierwszej jak i drugiej instancji w przedmiocie zabezpieczenia powództwa nie jest orzeczeniem kończącym to postępowanie i obowiązek sądu rozstrzygnięcia o kosztach procesu w każdym orzeczeniu kończącym sprawę w instancji (art. 108 § 1 k.p.c.) nie obejmuje przypadku wydania takiego postanowienia.
Poza tym, niepowołany przez Sąd Okręgowy i niedostrzeżony przez skarżącego art. 745 § 1 k.p.c. wprost stanowi, że o kosztach postępowania zabezpieczającego sąd rozstrzyga w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, a o kosztach postępowania zabezpieczającego później powstałych rozstrzyga na wniosek strony sąd, który udzielił zabezpieczenia. Nie ulega więc wątpliwości, że sąd pierwszej instancji udzielając zabezpieczenia nie orzeka o kosztach postępowania zabezpieczającego, a sąd drugiej instancji oddalając zażalenie od takiego postanowienia nie orzeka o kosztach postępowania zażaleniowego.
Zaskarżone postanowienie odpowiada zatem prawu. Wydanie w innych sprawach przez sąd drugiej instancji postanowień w przedmiocie zabezpieczenia powództwa, w których orzeczono o kosztach postępowania zażaleniowego – na co powołał się skarżący – nie jest wystarczającym argumentem przemawiającym za trafnością prezentowanego przez niego stanowiska. Zażalenie jest przeto niezasadnie i jako takie podlega oddaleniu (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).