Supreme Court dismisses anniversary bonus claim due to strict timing rules in collective agreement. Plaintiff failed to meet 20-year total tenure on the exact 10-year anniversary date.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's claim for an anniversary bonus, ruling that the right to the award could only arise on the specific date the ten-year tenure expired. The court found that while the plaintiff met the 20-year total tenure requirement on September 1, 2005, the collective agreement strictly required this condition to be met on the exact day the ten-year mark was reached, which was March 31, 2004. Consequently, the plaintiff could not acquire the right to the bonus later when the additional condition was finally satisfied.
Legislator headnote
AI generatedArt. 398 § 1 k.p.c.; Art. 398 § 2 k.p.c.; The right to a bonus under a collective agreement arises only on the specific date the qualifying tenure expires, and failure to meet additional conditions on that exact date precludes the award entirely, even if conditions are met later.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II PK 199/09
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 lutego 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Bogusław Cudowski (przewodniczący) SSN Jolanta Strusińska-Żukowska (sprawozdawca) SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec w sprawie z powództwa J. G. przeciwko D. Sp. z o.o. w W. o nagrodę jubileuszową, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 3 lutego 2010 r., skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 25 lutego 2009 r., uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Sądowi Okręgowemu w W. do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 19 sierpnia 2008 r.
Sąd Rejonowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. oddalił powództwo J. G. przeciwko pozwanej D. spółce z o.o. w W. o zasądzenie kwoty 14.632 zł tytułem nagrody jubileuszowej. Z ustaleń Sądu wynikało, że powód był zatrudniony w pozwanej spółce w okresie od 1 kwietnia 1994 r. do 30 listopada 2006 r. Pierwszą w życiu pracę podjął z dniem 2 września 1985 r. w Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w B., gdzie pracował do 31 sierpnia 1988 r., następnie w okresie od 1 września 1988 r. do 31 marca 1994 r. był zatrudniony w Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w M..
Dziesięcioletni okres zatrudnienia u pozwanej upłynął powodowi w dniu 31 marca 2004 r., natomiast dwudziestoletni łączny okres zatrudnienia u wszystkich pracodawców upłynął w dniu 1 września 2005 r. W pozwanej spółce obowiązywał Zbiorowy Układ Pracy, który w punkcie 2-4-2 zatytułowanym „Nagroda jubileuszowa” regulował zasady nabywania przez pracowników pozwanej prawa do nagrody jubileuszowej, stanowiąc że do dnia 31 grudnia 2005 r. będą obowiązywały zasady, zgodnie z którymi pracownik nabywa prawo do nagrody jubileuszowej w zależności od stażu pracy u pozwanej.
Dodatkowym kryterium warunkującym nabycie prawa do nagrody jubileuszowej, które musiało wystąpić łącznie ze stażem pracy u pozwanej, było posiadanie przez pracownika co najmniej dwudziestoletniego łącznego stażu pracy, tj. z uwzględnieniem stażu pracy u innych niż pozwana pracodawców. Podstawę obliczenia wysokości nagrody jubileuszowej stanowiło średnie miesięczne wynagrodzenie brutto pracownika z ostatnich 3 miesięcy bez premii jednorazowej i składników wyjątkowych. Po przepracowaniu u pozwanej dziesięciu lat wysokość nagrody jubileuszowej wynosiła równowartość dwóch średnich miesięcznych wynagrodzeń brutto pracownika.
Średnie miesięczne wynagrodzenie powoda u pozwanej liczone jak ekwiwalent za urlop wypoczynkowy kształtowało się na kwotę 7.594 zł brutto. W ocenie Sądu Rejonowego, ze Zbiorowego Układu Pracy obowiązującego u pozwanej wprost wynika, że nagroda jubileuszowa mogła być wypłacona tylko i wyłącznie pracownikowi, który w chwili, gdy osiągnął dziesięcioletni okres zatrudnienia u strony pozwanej, legitymował się również co najmniej 3 dwudziestoletnim łącznym stażem pracy u wszystkich pracodawców. Według Sądu, z uwagi na to, że powód osiągnął dziesięcioletni okres zatrudnienia u pozwanej w dniu 31 marca 2004 r., zaś dwudziestoletni łączny okres zatrudnienia u wszystkich pracodawców upłynął powodowi w dniu 1 września 2005 r., uznać należało, iż w chwili osiągnięcia dziesięcioletniego stażu pracy, to jest w dniu 31 marca 2004 r., powód nie spełnił warunków do nabycia nagrody jubileuszowej.
Rozpoznając sprawę na skutek apelacji powoda, Sąd Okręgowy – Sąd Pracy w W. wyrokiem z dnia 25 lutego 2009 r. zmienił zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji w ten sposób, że zasądził od pozwanej na rzecz powoda kwotę 14.632 zł wraz z odsetkami od dnia 5 września 2005 r. tytułem żądanej nagrody jubileuszowej. W ocenie Sądu odwoławczego, Sąd pierwszej instancji błędnie przyjął, że warunek posiadania przez pracownika dwudziestoletniego stażu pracy musi być spełniony w chwili osiągnięcia dziesięcioletniego stażu pracy w pozwanej spółce.
Według tego Sądu, skoro powód dziesięcioletni okres zatrudnienia u strony pozwanej osiągnął 31 marca 2004 r., natomiast dwudziestoletni łączny staż pracy u wszystkich pracodawców w dniu 1 września 2005 r., to spełnił warunki do nabycia prawa do nagrody jubileuszowej zgodnie z postanowieniami Układu Zbiorowego Pracy obowiązującego u strony pozwanej. Zdaniem Sądu, bez znaczenia dla uprawnień powoda pozostaje okoliczność, że najpierw osiągnął dziesięcioletni okres zatrudnienia w pozwanej spółce, a dopiero później ogólny dwudziestoletni staż pracy.
Interpretacja postanowień Układu, jaką przyjął Sąd pierwszej instancji, prowadziłaby, według Sądu Okręgowego, do nieuzasadnionego różnicowania sytuacji prawnej pracowników spełniających kryteria stażu pracy i byłaby sprzeczna z literalną interpretacją postanowień Układu Zbiorowego Pracy obowiązującego u strony pozwanej do 31 grudnia 2005 r. W skardze kasacyjnej pozwana spółka, zaskarżając wyrok Sądu drugiej instancji w całości, powołała się na istotne uchybienia prawa procesowego polegające na naruszeniu przepisu: - art. 378 § 1 k.p.c. poprzez nierozważenie podniesionych w odpowiedzi na apelację zarzutów i wniosków; 4 - art. 328 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 § 1 k.p.c. poprzez niewskazanie istotnych motywów rozstrzygnięcia w zakresie wskazania podstawy faktycznej i niewyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia Sądu drugiej instancji; - art. 385 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie.
Ponadto skarżąca zarzuciła oczywistą obrazę przepisów prawa materialnego: - punktu 2-4-2 Zbiorowego Układu Pracy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2005 r., poprzez jego wadliwą wykładnię wskutek uznania, że łączny staż pracy uprawniający do nagrody jubileuszowej i będący dodatkowym kryterium nabycia tego świadczenia mógł zostać spełniony w innym czasie, aniżeli osiągnięcie zakładowego stażu pracy w spółce D. niezbędnego do uzyskania tej nagrody, a więc w istocie miałby być traktowany jako pewien dodatkowy wymóg będący jedynie pewnym dopełnieniem do podstawowego kryterium uprawniającego do nabycia nagrody jubileuszowej na podstawie wskazanego postanowienia Układu w postaci wypracowania określonego stażu pracy w D.; - art. 65 § 1 k.c. w związku z art. 300 k.p. poprzez dokonanie wykładni wskazanego postanowienia Zbiorowego Układu Pracy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2005 r., sprzecznie z zasadami wykładni przyjętymi w tym przepisie.
Wskazując na powyższe podstawy, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania, z uwzględnieniem kosztów postępowania, ewentualnie o uchylenie i zmianę zaskarżonego wyroku oraz orzeczenie co do istoty sprawy poprzez oddalenie powództwa w całości, a także zasądzenie na rzecz pozwanej kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi pozwana spółka podniosła, między innymi, że Sąd Okręgowy dokonał nieprawidłowej interpretacji punktu 2-4-2 Zbiorowego Układu Pracy, która prowadzi do niezamierzonego przez strony Układu, rozszerzonego stosowania tego przepisu.
Według skarżącej, przedmiotowe postanowienie Układu należy interpretować w ten sposób, że dodatkowe kryterium nabycia prawa do nagrody jubileuszowej, które musi wystąpić łącznie z wymaganym stażem pracy u pozwanej, odnosi się do głównego kryterium, pozostając z nim w związku 5 czasowym. Chodzi tu bowiem o określony warunek przyznania tego świadczenia, który musi zostać spełniony w tym czasie, co warunek podstawowy – wypracowanie odpowiedniego stażu pracy w D.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Okoliczności faktyczne w niniejszej sprawie są bezsporne, wobec czego zasadność zarzutów skarżącego zależy od stwierdzenia, czy istotnie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego przytoczonych w ramach pierwszej podstawy kasacyjnej. Przechodząc do rozważań w tym zakresie, wskazać należy przede wszystkim, że gratyfikacja jubileuszowa jest świadczeniem branżowym lub zakładowym, przysługującym na podstawie konkretnego przepisu płacowego, na warunkach w tym przepisie określonych (por. wyrok Sądu Najwyższego z 22 stycznia 2002 r., I PKN 820/00, Prawo Pracy 2002 nr 7-8, s. 49).
Charakter prawny tego świadczenia nie jest jednolity. Może ono stanowić składnik wynagrodzenia za pracę, jeżeli odpowiada cechom pojęciowym premii, a więc poddaje się kontroli co do przesłanek przyznania i ustalenia jej wysokości. Może być także świadczeniem pobawionym cech wynagrodzenia, w sytuacji gdy prawo do niej nie zależy od spełnienia obiektywnie określonych przepisami płacowymi warunków, lecz od jej uznaniowego przyznania; w takim razie jest nagrodą (por. wyrok Sądu Najwyższego z 21 października 2003 r., I PK 517/02, PiZS 2005 nr 6, s. 36).
Nagroda jubileuszowa przysługująca pracownikom pozwanej spółki była premią, bowiem uprawnienie do świadczenia zależało od spełnienia kryteriów obiektywnych. Zgodnie z postanowieniami zawartymi w pkt 2-4-2 Zbiorowego Układu Pracy D. Sp. z o.o., prawo do tej gratyfikacji (w okresie do dnia 31 grudnia 2005 r.) uzależnione było od okresu zatrudnienia w tej spółce, tj. nabywane z chwilą osiągnięcia stażu zakładowego w rozmiarze 10, 15, 20, 25, 30, 35, 40 i 45 lat. Dodatkowym warunkiem uzyskania tego świadczenia, który musiał wystąpić łącznie ze stażem pracy w D., było posiadanie przez pracownika ogólnego okresu zatrudnienia (u wszystkich pracodawców) w rozmiarze co najmniej 20 lat.
Inaczej rzecz ujmując, pracownik pozwanej nabywał prawo do nagrody jubileuszowej za przepracowanie u pozwanej wymienionych w układzie okresów, z chwilą osiągnięcia takiego stażu zakładowego, ale pod warunkiem, że w tym momencie 6 legitymował się także ogólnym okresem zatrudnienia w rozmiarze 20 lat. Prawo do nagrody uzależnione od osiągnięcia określonego stażu pracy można nabyć wyłącznie w tym dniu, w którym upływa okres uprawniający do nagrody. W przypadku regulacji obowiązujących u strony pozwanej, jest to dzień osiągnięcia określonego w postanowieniach układu stażu pracy w spółce.
Ponieważ okres 10 lat pracy w pozwanej spółce w przypadku powoda upłynął 31 marca 2004 r., to powód nabyłby prawo do nagrody jubileuszowej za taki okres pracy właśnie w tym i tylko w tym dniu. Postanowienia obowiązującego u strony pozwanej układu zbiorowego nie przewidują bowiem możliwości powstania prawa do nagrody w innej dacie niż dzień upływu okresu uprawniającego do nagrody (osiągnięcia określonego zakładowego stażu pracy). Jeżeli zaś prawo to nie może powstać w określonej dacie, w której upływa wskazany w przepisach okres pracy, bo pracownik nie spełnia w tej chwili warunku dodatkowego w postaci legitymowania się łącznym okresem zatrudnienia w rozmiarze 20 lat, to oznacza, iż za ten okres nie może ono powstać wcale, a więc także później.
Tym samym bez znaczenia jest to, że powód w późniejszym okresie (po 31 marca 2004 r.), a konkretnie w dniu 1 września 2005 r., osiągnął ogólny staż pracy w rozmiarze 20 lat, gdyż postanowienia układu zbiorowego nie przewidują możliwości późniejszego powstania prawa do nagrody niż w dniu, w którym upływa dany okres uprawniający do nagrody (w przypadku powoda – dziesięcioletni). Innymi słowy, 1 września 2005 r. nie jest dniem, w którym upłynął 10 – letni okres pracy powoda, a wobec tego nie mógł on nabyć w tym dniu prawa do nagrody jubileuszowej za 10 lat pracy, co oznacza, że to świadczenie mu nie przysługuje.
Przeciwne stanowisko Sądu Okręgowego nie znajduje żadnego oparcia w obowiązujących u strony pozwanej postanowieniach układu zbiorowego, wobec czego uznać należy, iż podstawa skargi kasacyjnej w zakresie zarzutów odnoszących się do naruszenia prawa materialnego jest usprawiedliwiona. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. i art. 39821 w związku z art. 108 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji. /tp/