Legislator Case Law & Legislation
IV Kz 224/13 AI generated

Appeal against temporary arrest extension dismissed due to defendant's homeless status and flight risk.

Case Number IV Kz 224/13
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellate court dismissed the defense's appeal regarding the extension of temporary arrest for defendant B.G. The defense argued that less severe, non-isolating measures would suffice given the defendant's claim to reside in a shelter. The court rejected this, noting the defendant's history of homelessness, vagrancy, and failure to appear in court, which necessitated continued isolation to ensure a fair trial.

Legislator headnote

AI generated

Art. 437 § 1 k.p.k.; Art. 249 k.p.k.; Art. 257 § 1 k.p.k.: Temporary arrest may be extended if specific circumstances, such as homelessness and a history of evading court appearances, demonstrate that less severe preventive measures are insufficient to guarantee the proper course of proceedings.

Keywords

AI generated
temporary arrest extension homeless defendant flight risk assessment preventive measures procedural fairness

Cited Legislation

AI generated
Art. 437 § 1 k.p.k.
akt II K 136/12 w przedmiocie dalszego stosowania tymczasowego aresztowania na mocy art. 437 § 1 kpk p o s t a n o w i ł: zażalenia obrońcy oskarżonego B.
Art. 249 k.p.k.
Art. 257 § 1 k.p.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt IV Kz 224/13 POSTANOWIENIE Dnia 25 marca 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Stanisław Jabłoński Sędziowie: S. del. do SO Piotr Wylegalski SSO Krzysztof Głowacki (spr.) Protokolant Aneta Malewska przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Tomasza Fedyka po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 25 marca 2013 r. w sprawie B. G. oskarżonego o czyny z art.222§1 kk. w zw. z art.31§2 kk. w zw. z art.64§1 kk., art.226§1 kk. w zw. z art.31§2 kk., z art.190§1 kk. w zw. z art.31§2 kk. oraz z art.157§2 kk. w zw. z art.31§2 kk. w zw. z art.64§2 kk. na skutek zażalenia wniesionego przez obrońcę oskarżonego na postanowienie Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Krzyków z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt II K 136/12 w przedmiocie dalszego stosowania tymczasowego aresztowania na mocy art. 437 § 1 kpk p o s t a n o w i ł: zażalenia obrońcy oskarżonego B. G. nie uwzględnić i zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy dla Wrocławia - Krzyków postanowieniem z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt II K 136/12 przedłużył stosowanie tymczasowego aresztowania wobec B. G. na okres dwóch miesięcy, tj. do dnia 28 kwietnia 2013r. Wyżej wskazane postanowienie w całości zaskarżył obrońca oskarżonego zarzucając obrazę prawa procesowego, która miała wpływ na treść orzeczenia, a to:

1. art.249 kpk polegającą na przyjęciu, iż jedynie dalsze stosowanie tymczasowego aresztowania wobec B. G. zabezpieczy prawidłowy tok postępowania;

2. art.257§1 kpk polegającą na niezastosowaniu innych środków zapobiegawczych zamiast tymczasowego aresztowania pomimo tego, że z dotychczas ujawnionych okoliczności wynika, że wystarczającym byłby środek zapobiegawczy o charakterze izolacyjnym. Obrońca oskarżonego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zarządzenie zwolnienia z aresztu B. G., ewentualnie o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez zastosowanie w miejsce tymczasowego aresztowania innych środków zapobiegawczych o charakterze nieizolacyjnym.

Sąd Okręgowy zważył, co następuje:

Zażalenie obrońcy oskarżonego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodzić należy się z Sądem Rejonowym, iż w rozpoznawanej sprawie nadal aktualne pozostają argumenty optujące za dalszą izolacją B. G., gdyż w dalszym ciągu występują przesłanki prawne i faktyczne nakazujące kontynuowanie najsurowszego ze środków zapobiegawczych. W szczególności podnieść należy, że za koniecznością zabezpieczenia niezakłóconego przez oskarżonego przebiegu postępowania, właśnie przez dalsze stosowanie tymczasowego aresztowania, przemawia fakt, iż jest on osobą bezdomną, przed zatrzymaniem prowadził wędrowny tryb życia, nie stawiał się na terminy rozpraw, co w konsekwencji doprowadziło do zawieszenia postępowania i poszukiwania oskarżonego listem gończym.

W świetle powyższego, powoływana przez skarżącego deklaracja oskarżonego, iż w warunkach wolnościowych zamieszka on w Schronisku dla Mężczyzn w S. i tam odbierać będzie kierowaną do niego korespondencję, w żadnym razie nie może zostać uznana za okoliczność podważającą obawę utrudniania przez B. G. postępowania karnego. Tym samym za całkowicie pozbawione uzasadnienia uznać należało zarzuty podniesione w zażaleniu. Mając na względzie powyższe, stwierdzić zatem trzeba, że niewystarczającym dla zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania byłoby zastosowanie wobec B.

G. nieizolacyjnych środków zapobiegawczych. W tym stanie rzeczy, Sąd Okręgowy postanowił jak na wstępie.