Legislator Case Law & Legislation
V CO 68/09 AI generated

Polish Supreme Court dismisses judge disqualification request based on alleged corruption and personal contacts.

Case Number V CO 68/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The plaintiff requested the disqualification of all judges in the Court of Appeal due to alleged corruption and personal contacts with the defendant. The court rejected this claim, ruling that mere employment relationships or procedural errors do not justify disqualification under Polish law. The decision held that the plaintiff's objections were merely subjective opinions lacking objective grounds for questioning judicial impartiality.

Legislator headnote

AI generated

Art. 49 k.p.c.; Art. 48 § 3 k.p.c.; A judge's disqualification requires an objective basis creating a justified doubt about impartiality, not merely a subjective perception of bias or a prior employment relationship.

Keywords

AI generated
judicial disqualification impartiality standard subjective bias employment relationship procedural error Polish Civil Procedure corruption allegations

Cited Legislation

AI generated
Art. 49 k.p.c.
Podstawę żądania wyłączenia sędziego stanowić może jedynie okoliczność tego rodzaju, że mogłaby ona wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności (art. 49 k.p.c.).
Art. 48 § 3 k.p.c.
Sędziowie, którzy orzekali w sprawie objętej skargą o wznowienie postępowania, podlegają wyłączeniu od rozpoznawania tej skargi z mocy ustawy (art. 48 § 3 k.p.c.).
Art. 355 § 1 k.p.c.
Z tych też względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 355 § 1, art.
Art. 52 § 1 k.p.c.
49 i art. 52 § 1 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.
art. 49 k.p.c
Podstawę żądania wyłączenia sędziego stanowić może jedynie okoliczność tego rodzaju, że mogłaby ona wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności (art. 49 k.p.c.).
art. 48 § 3 k.p.c
Sędziowie, którzy orzekali w sprawie objętej skargą o wznowienie postępowania, podlegają wyłączeniu od rozpoznawania tej skargi z mocy ustawy (art. 48 § 3 k.p.c.).
art. 52 § 1 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
II PO 5/65
postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 września 1965 r., II PO 5/65, NP 1966 r.
I PO 18/71
nie publ.; z dnia 12 października 1971 r., I PO 18/71, OSNCP 1972 r., nr 3, poz.
I CO 44/94
60; z dnia 26 sierpnia 1994 r., I CO 44/94, OSNC 1995 r., nr 1, poz.
II PZ 15/66
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 1966 r., II PZ 15/66, nie publ.), ani wydanie orzeczenia nie satysfakcjonującego stronę zgłaszającą taki wniosek (por.
III AO 5/97
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1997 r., III AO 5/97, OSNAPiUS 1997 r., nr 24, poz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CO 68/09 POSTANOWIENIE Dnia 11 grudnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek w sprawie ze skargi J.J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt [...] w sprawie z powództwa J.J. przeciwko J.N. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 11 grudnia 2009 r., wniosku J. J. o wyłączenie wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego , sygn. akt [...], 1) umarza postępowanie w zakresie żądania wyłączenia sędziów L.S., G.S., E.J., L.Ś. i J.K.;

2) oddala wniosek w pozostałej części. 2 Uzasadnienie Powód zgłosił wniosek o wyłączenie od rozpoznawania sprawy ze skargi o wznowienie postępowania wszystkich sędziów Sądu Apelacyjnego wskazując, że sędziowie tego Sądu utrzymują osobiste kontakty z pozwanym lub jego pełnomocnikiem, mogli zostać skorumpowani przez sędziego Sądu Rejonowego w B., a nadto rozpoznając sprawy z jej udziałem lub podejmując inne czynności pozaprocesowe rażąco naruszyli prawo. W oświadczeniach złożonych w związku z powyższym wnioskiem sędziowie Sądu Apelacyjnego – poza sędziami L.S., G.S., E.J., L.Ś. i J.K., orzekającymi w sprawie, której dotyczy skarga - nie dopatrzyli się okoliczności mogących wpłynąć na brak bezstronności w orzekaniu wskazując, że nie znają osobiście stron, ani pełnomocnika powoda i nie utrzymują z nimi jakichkolwiek kontaktów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wskazane przez powoda przyczyny nie usprawiedliwiają zgłoszonego przez niego wniosku. Podstawę żądania wyłączenia sędziego stanowić może jedynie okoliczność tego rodzaju, że mogłaby ona wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności (art. 49 k.p.c.). Wniosku, co do istnienia takiej okoliczności, nie można wyprowadzać na tej tylko podstawie, że sędziego łączy ze stroną określony stosunek służbowy (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 23 września 1965 r., II PO 5/65, NP 1966 r. nie publ.; z dnia 12 października 1971 r., I PO 18/71, OSNCP 1972 r., nr 3, poz. 60; z dnia 26 sierpnia 1994 r., I CO 44/94, OSNC 1995 r., nr 1, poz. 19).

Wyłączenia sędziego nie uzasadnia też prowadzenie przez niego postępowania z naruszeniem przepisów prawa procesowego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 24 marca 1966 r., II PZ 15/66, nie publ.), ani wydanie orzeczenia nie satysfakcjonującego stronę zgłaszającą taki wniosek (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1997 r., III AO 5/97, OSNAPiUS 1997 r., nr 24, poz. 502). 3 Odnosząc powyższe zapatrywania do twierdzeń zawartych w rozpoznawanym wniosku stwierdzić należy, że zastrzeżenia powoda co do bezstronności i obiektywizmu sędziów Sądu Apelacyjnego – w żaden sposób nie uprawdopodobnione - są wyrazem wyłącznie jego subiektywnego przekonania.

Trafność tej oceny potwierdzają złożone przez tych sędziów oświadczenia, z których jednoznacznie wynika, iż nie widzą oni żadnych przesłanek usprawiedliwiających wniosek. Nie ma żadnych powodów, aby poddawać w wątpliwość wiarygodność tych oświadczeń. Sędziowie, którzy orzekali w sprawie objętej skargą o wznowienie postępowania, podlegają wyłączeniu od rozpoznawania tej skargi z mocy ustawy (art. 48 § 3 k.p.c.). Rozstrzyganie wniosku o ich wyłączenie jest zatem zbędne. Z tych też względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 355 § 1, art. 49 i art. 52 § 1 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.