Supreme Court dismisses appeal for late request of judgment reasoning citing strict statutory time limits.

Sygn. akt IV CZ 74/09 POSTANOWIENIE Dnia 9 grudnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Antoni Górski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Iwona Koper SSA Barbara Trębska w sprawie z powództwa A.P. przeciwko Skarbowi Państwa - Zakładowi Karnemu […] o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 9 grudnia 2009 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6 marca 2009 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie; odstępuje od obciążenia powoda kosztami zastępstwa prawnego na rzecz strony pozwanej w postępowaniu zażaleniowym. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 marca 2009 r.

Sąd Apelacyjny odrzucił wniosek powoda A.P. o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 2 lutego 2009 r. oraz doręczenie tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Sąd wskazał, że żądanie sporządzenia uzasadnienia wyroku oddalającego apelację i doręczenia takiego wyroku z uzasadnieniem należy, zgodnie z regulacją art. 387 § 3 k.p.c., złożyć w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji wyroku. W niniejszej sprawie wniosek ten został złożony z uchybieniem terminu, a zatem należało go odrzucić, jako spóźniony, na podstawie art. 328 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 k.p.c. W piśmie z dnia 23 marca 2009 r. zatytułowanym „zażalenie", skarżący wniósł o zmianę postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 6 marca 2009 r. i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 2 lutego 2009 r.

Poniósł, że pełnomocnik powoda z urzędu powiadomił go o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, sam powód uważa jednak, iż podstawy takie zachodzą, a z uwagi na długi okres doręczenia korespondencji nie mógł złożyć wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenia wyroku z wraz z uzasadnieniem, we wcześniejszym terminie. Wezwaniem z dnia 15 maja 2009 r. skarżący został zobowiązany do sprecyzowania czy w piśmie z dnia 23 marca 2009 r. złożył zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6 marca 2009 r., czy też wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku tego sądu z dnia 2 lutego 2009 r.

W odpowiedzi skarżący określił, że wskazane pismo z dnia 23 marca 2009 r. jest zażaleniem.

Sąd Najwyższy, zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak trafnie stwierdził Sąd Apelacyjny, kwestię doręczenia wyroku z uzasadnieniem wydanego przez sąd drugiej instancji reguluje art. 387 § 3 k.p.c. Przytoczony przepis stanowi, że orzeczenie z uzasadnieniem doręcza się tej stronie, która w terminie tygodniowym od ogłoszenia sentencji zażądała doręczenia. Analiza akt sprawy wskazuje, że 3 sentencja przedmiotowego wyroku Sądu Apelacyjnego została ogłoszona w dniu 2 lutego 2009 r. Wniosek o doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem skarżący złożył za pośrednictwem poczty polskiej.

Na kopercie, w której Sąd otrzymał ten wniosek, znajduje się stempel pocztowy z datą, z którego wynika, iż przesyłka została oddana na poczcie dnia 23 lutego 2009 r. W tej sytuacji Sąd, mając na uwadze art. 165 § 2 k.p.c., który stanowi, że oddanie pisma procesowego polskiej placówce pocztowej operatora publicznego jest równoznaczne z wniesieniem do sądu, trafnie uznał, że wniosek pozwanego podlega odrzuceniu jako spóźniony. Podnoszone przez skarżącego okoliczności związane z długim okresem doręczania korespondencji pomiędzy pełnomocnikiem z urzędu a powodem, które - według twierdzeń żalącego się - mogły być przyczyną wadliwości złożenia wniosku o doręczenie wyroku, mogłyby być przedmiotem rozważania w ewentualnym postępowaniu o przywrócenie terminu, ale nie mogą podlegać merytorycznej ocenie w niniejszym postępowaniu zażaleniowym.

W świetle powyższego zażalenie, w którym brak dowodów podważających ustalenie daty wniesienia wniosku do sądu, nie może odnieść zamierzonego skutku i podlega oddaleniu jako niezasadne (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.), a co do kosztów, to zgodnie z art. 102 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy postanowił nie obciążać skarżącego kosztami postępowania zażaleniowego.