Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with exhaustion of remedies due to insufficient valuation analysis.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint for violation of law regarding a final judgment. The appellant failed to demonstrate that other legal remedies were impossible to pursue, specifically regarding the valuation of the dispute subject. The court rejected the claim because the appellant did not explain why capitalized interest was excluded from the appeal value, rendering the argument about inadmissibility based on value insufficient.
Legislator headnote
AI generatedart. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; art. 4248 § 1 k.p.c.: A complaint for violation of law requires a comprehensive demonstration that other legal remedies are impossible; mere assertion of value-based inadmissibility without explaining the exclusion of specific claim components from the valuation is insufficient.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CNP 95/09 POSTANOWIENIE Dnia 8 grudnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie ze skargi Z.R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 12 czerwca 2007 r., sygn. akt [...], w sprawie z powództwa Z.R. przeciwko F. S.A., C. S.A. i CR. Spółce z o.o. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2009 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. jednym z wymagań konstrukcyjnych skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku jest wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe.
Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy wypełnienie tego obowiązku przez skarżącego polega na ujawnieniu i przedstawieniu tej okoliczności w sposób wyczerpujący i nie budzący wątpliwości oraz na dowiedzeniu jej istnienia i przekonującym uzasadnieniu. Skarżący powinien zatem przedstawić prawniczą analizę dotyczącą środków prawnych, których zastosowanie jest niedopuszczalne, lub które z innych przyczyn nie mogły odnieść skutku (porównaj między innymi orzeczenia z dnia 27 stycznia 2006 r. III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140, z dnia 24 lipca 2008 r.
I CNP 50/08 oraz z dnia 21 grudnia 2006 r. III CNP 57/06, nie publ.). Skarga powoda nie spełnia tych wymagań. W szczególności nie jest wystarczające stwierdzenie, że od zaskarżonego wyroku „nie przysługiwała i nie przysługuje skarga kasacyjna ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia wynoszącą 18 068 zł, co czyni tą skargę niedopuszczalną zgodnie z treścią art. 3982 § 1 k.p.c.”. W sprawie zakończonej zaskarżonym wyrokiem powód żądał bowiem zasądzenia nie tylko powyższej kwoty z tytułu zwrotu ceny zakupu samochodu, lecz także kwoty 59 698 zł z tytułu ustawowych odsetek skapitalizowanych na dzień 1 grudnia 2005 r. oraz kwoty 11 732,70 zł z tytułu wzrostu ceny pojazdu.
Po oddaleniu w całości powództwa przez Sąd pierwszej instancji, wniósł apelację obejmującą całe rozstrzygnięcie i apelacja ta w całości została oddalona. W tej sytuacji powód wypełniając wymaganie art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. powinien wyjaśnić, dlaczego jako wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie objętej skargą wskazał jedynie kwotę 18 068 zł, a nie kwotę 89 498,70 zł łącznie dochodzonej należności, w szczególności z jakich przyczyn nie zaliczył do wartości przedmiotu zaskarżenia kwoty skapitalizowanych odsetek, które, jeżeli nastąpiła zmiana ich charakteru z należności okresowej na kwotę poddaną oprocentowaniu, 3 czyli kapitał, nie są objęte dyspozycją art. 20 k.p.c. i wchodzą do wartości przedmiotu sporu i zaskarżenia (porównaj między innymi orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 21 października 1997 r.
III ZP 16/97, OSNP 1998/7/204 i z dnia 30 maja 2007 r. I CZ 38/07, nie publ.). Bez wyjaśnienia charakteru dochodzonych skapitalizowanych odsetek w kwocie 59 698 zł, twierdzenie o niedopuszczalności skargi kasacyjnej z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia nie przekraczającą 50 000 zł, jest pozbawione podstaw. Biorąc to pod uwagę Sąd Najwyższy zgodnie z art. 4248 § 1 w zw. z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. odrzucił skargę.