Appeal dismissed because no appeal right exists for a decision refusing to draft a reasoning in enforcement proceedings.
Legislator summary
AI generatedThe District Court in Słupsk dismissed the debtor's appeal against a first-instance decision refusing to draft a written reasoning for an order denying a request to restore a filing deadline. The debtor argued that the court ignored his difficult living situation and lacked access to certain laws due to his imprisonment. The appellate court held that since the Civil Procedure Code does not grant an appeal right for such decisions, the lower court was not obligated to provide a written justification.
Legislator headnote
AI generatedArt. 357 § 2 k.p.c.; Art. 767 § 4 k.p.c.; Art. 394 § 1 k.p.c.: An appeal does not lie against a court decision refusing to draft a written reasoning in enforcement proceedings, as such a remedy is not provided by law and the decision does not conclude the proceedings.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV Cz 210/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 kwietnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Słupsku, Wydział IV Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący: SSO Jolanta Deniziuk Sędziowie SO: Andrzej Jastrzębski (spr.), Mariola Watemborska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2013 r., w Słupsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi dłużnika L. D.na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Słupsku Karola Rudzińskiego podjęta w sprawie Km 8274/12, polegającą na ustaleniu postanowieniem z dnia 5 września 2012 roku ustaleniu kosztów postępowania egzekucyjnego z udziałem wierzycieli P. P. (1) i P. P. (2) na skutek zażalenia dłużnika od postanowienia Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. akt IX C 4755/12 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt IV Cz 210/13
UZASADNIENIE
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Rejonowy w Słupsku odmówił sporządzenia uzasadnienia postanowienia Sądu Rejonowego w Słupsku z dnia 6 listopada 2012 roku w przedmiocie odrzucenia wniosku dłużnika o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na czynność komornika. Dłużnik L. D. zaskarżył powyższe postanowienie zażaleniem domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji. W uzasadnieniu swojego stanowiska podniósł, że w jego ocenie Sąd wydając zaskarżone orzeczenie nie wziął pod uwagę jago trudnej sytuacji bytowej i oparł się na przepisach, do których skarżący – osadzony w zakładzie karnym – nie ma dostępu.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Kluczowe dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy było ustalenie, czy na postanowienie sądu w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu, wydane w toku postępowania egzekucyjnego przysługuje zażalenie, a w konsekwencji, czy sąd zobowiązany jest sporządzić i doręczyć dłużnikowi uzasadnienie takiego orzeczenia. Zgodnie z art. 357 § 2 k.p.c., postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu obu stronom, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia, postanowienie należy doręczyć z uzasadnieniem.
Sąd uzasadnia postanowienie tylko wtedy, gdy jest ono zaskarżalne. Reguła ta odnosi się także do postanowień wydawanych w inny postępowaniach unormowanych w Kodeksie, w tym do postępowania egzekucyjnego. Postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym (niezależnie od ich zaskarżalności) sąd z urzędu doręcza stronom (uczestnikom postepowania), a jeśli postanowienie podlega zaskarżeniu - doręczenie następuje wraz z uzasadnieniem (Komentarz do art. 357 Kodeksu postępowania cywilnego. A. Jakubecki – za pośrednictwem Systemu Informacji Prawnej Lex Omega).
W świetle art. 767 4 § 1 k.p.c. zażalenie na postanowienie sądu, przysługuje w postępowaniu egzekucyjnym w wypadkach wskazanych w ustawie, np. ukaranie przez komornika grzywną (art. 768 k.p.c.), zawieszenie lub umorzenie postępowania przez komornika (art. 828 k.p.c.), orzeczenie o kosztach egzekucyjnych (art. 770 k.p.c.). Poza tym w postępowaniu egzekucyjnym zażalenie przysługuje na postanowienia sądu kończące postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 394 § 1 k.p.c. oraz na postanowienia wymienione w tymże art. 394 § 1 in fine w pkt 1, 2, 5, 7, 8, 10, 11.
Przepis bowiem art. 394 § 1 k.p.c. zamieszczony w części dotyczącej postępowania rozpoznawczego ma w nim „odpowiednie” zastosowanie za pośrednictwem art. 13 § 2 i art. 767 § 3 k.p.c. Na postanowienie sądu odmawiające sporządzenia uzasadnienia zażalenie nie przysługuje. Tego rodzaju środek odwoławczy nie został przez ustawodawcę przewidziany w przepisach k.p.c. Postanowienie wydane przez Sąd I instancji w tym zakresie nie jest również kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 394 § 1 k.p.c. Innymi słowy, z uwagi na fakt, iż jest ono niezaskarżalne, Sąd nie ma obowiązku sporządzać jego pisemnego uzasadnienia.
Z uwagi na powyższe Sąd Okręgowy, na podstawie art. 385 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c., oddalił zażalenie.