Legislator Case Law & Legislation
I CZ 106/09 AI generated

Supreme Court allows cassation appeal by ruling old fee clause inapplicable to new appeal proceedings.

Case Number I CZ 106/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court overturned the appellate court's dismissal of the appellants' cassation appeal regarding a civil compensation case. The lower court rejected the appeal because the filing fee was unpaid, relying on a specific article of the Civil Procedure Code. The Supreme Court held that this article only applied to proceedings initiated after July 1, 2009, and that a cassation appeal constitutes a new proceeding rather than a continuation of the concluded first-instance process. Consequently, the court determined the fee requirement should have been waived or handled differently, leading to the allowance of the appeal.

Legislator headnote

AI generated

Art. 1302 § 3 k.p.c.; Art. 8 ustawy z 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego; The provision allowing dismissal of an appeal without summons for non-payment of fees applies only to proceedings initiated after the specified date, and a cassation appeal constitutes a new proceeding distinct from the concluded first-instance process.

Keywords

AI generated
cassation appeal filing fee requirement new proceeding status Civil Procedure Code procedural timeline

Cited Legislation

AI generated
Art. 1302 § 3 k.p.c.
od wyroku tego Sądu z 8 kwietnia 2009 r., uznając, że nie została ona opłacona, mimo wymagania przewidzianego w dawnym art. 1302 § 3 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie powodowie wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Art. 8 ustawy z 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego
(art. 8 ustawy z 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw – Dz.
Art. 3986 § 2 w zw. z art. 130 § 1 k.p.c.
nie mógł mieć zastosowania w niniejszej sprawie, a Sąd Apelacyjny przed odrzuceniem skargi powinien był wezwać powodów do uiszczenia należnej opłaty na zasadach ogólnych (art. 3986 § 2 w zw. z art. 130 § 1 k.p.c.).
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Z tych względów zażalenie należało uwzględnić (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw.
Art. 39815 § 1 k.p.c.
z art. 39815 § 1 k.p.c.).
art. 1302 § 3 k.p.c
od wyroku tego Sądu z 8 kwietnia 2009 r., uznając, że nie została ona opłacona, mimo wymagania przewidzianego w dawnym art. 1302 § 3 k.p.c.
art. 130 § 1 k.p.c
od wyroku tego Sądu z 8 kwietnia 2009 r., uznając, że nie została ona opłacona, mimo wymagania przewidzianego w dawnym art. 1302 § 3 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
Z tych względów zażalenie należało uwzględnić (art. 3941 § 3 k.p.c.
art. 39815 § 1 k.p.c
z art. 39815 § 1 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CZ 106/09 POSTANOWIENIE Dnia 2 grudnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Stanisław Dąbrowski w sprawie z powództwa H.B. i T.B. przeciwko miastu W. o odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 grudnia 2009 r., zażalenia powodów na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 8 września 2009 r., sygn. akt [...], uchyla zaskarżone postanowienie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną powodów H. i T.B. od wyroku tego Sądu z 8 kwietnia 2009 r., uznając, że nie została ona opłacona, mimo wymagania przewidzianego w dawnym art. 1302 § 3 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie powodowie wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Trafnie skarżący zarzucają, że art. 1302 § 3 k.p.c., który uprawniał do odrzucenia bez wezwania o uiszczenie opłaty środka zaskarżenia wniesionego przez adwokata, radcę prawnego lub rzecznika patentowego podlegającego opłacie stałej lub stosunkowej obliczonej od wskazanej przez stronę wartości przedmiotu zaskarżenia stosuje się do postępowań wszczętych po dniu 1 lipca 2009 r. (art. 8 ustawy z 5 grudnia 2008 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw – Dz.

U. Nr 234, poz. 1571). Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona 27 sierpnia 2009 r. Zgodnie zaś z przytoczoną przez Sąd Apelacyjny uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07, skarga kasacyjna nie stanowi prostej kontynuacji dotychczasowego postępowania w sprawie, lecz wszczyna nową sprawę ograniczającą się do kontroli zaskarżonego orzeczenia pod kątem zgodności z prawem. Jest to stwierdzenie dość oczywiste, skoro zważy się, że postępowanie w sprawie zostało zakończone prawomocnie z datą wydania przez Sąd drugiej instancji wyroku z 8 kwietnia 2009 r., a skarga kasacyjna została wywiedziona dopiero w dniu 27 sierpnia 2009 r.

W związku z tym należy uznać, że art. 1302 § 3 k.p.c. nie mógł mieć zastosowania w niniejszej sprawie, a Sąd Apelacyjny przed odrzuceniem skargi powinien był wezwać powodów do uiszczenia należnej opłaty na zasadach ogólnych (art. 3986 § 2 w zw. z art. 130 § 1 k.p.c.). Z tych względów zażalenie należało uwzględnić (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c.).