Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to property dispute value falling below statutory threshold.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the cassation appeals filed by co-owners regarding a property division dispute. The lower court had dismissed claims based on acquisitive prescription, but the Supreme Court ruled the appeals inadmissible because the disputed value was only 50,000 zł. The court held that cassation is not permitted for such proceedings when the subject matter value is below the statutory limit of 150,000 zł.
Legislator headnote
AI generatedArt. 618 § 1 k.p.c.; Art. 519 § 4 pkt 4 k.p.c.: Cassation is inadmissible in proceedings to terminate co-ownership where the disputed value falls below the statutory threshold.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 385/09 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Teresa Bielska-Sobkowicz w sprawie z wniosku A. K. przy uczestnictwie K. C. i in. , o zniesienie współwłasności nieruchomości i dział spadku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 listopada 2009 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania S. A. oraz skargi kasacyjnej uczestników postępowania A. A. i B. A. od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 31 października 2008 r., odrzuca skargi kasacyjne. Uzasadnienie Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 31 października 2008 r. oddalił apelacje S. A. oraz B. i A. małżonków A. od postanowienia wstępnego Sądu 2 Rejonowego w S. z dnia 9 maja 2008 r. wydanego w sprawie z wniosku A.
K. z udziałem K. C. i innych o zniesienie współwłasności nieruchomości i dział spadku, którym Sąd oddalił zarzuty uczestników postępowania B. A. i S. A. w przedmiocie stwierdzenia nabycia przez nich prawa własności nieruchomości oznaczonych w ewidencji numerami 86/1 i 13 przez zasiedzenie. Od powyższego postanowienia skargi kasacyjne wnieśli S. A. oraz B. i A. A. W obu skargach wartość przedmiotu zaskarżenia określono na kwotę 50 000 zł.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W myśl art. 618 § 1 w postępowaniu o zniesienie współwłasności sąd rozstrzyga także spory o prawo żądania zniesienia współwłasności i o prawo własności, jak również wzajemne roszczenia współwłaścicieli z tytułu posiadania rzeczy. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie poglądem spory wynikające z zarzutu któregokolwiek z właścicieli, że nabył on rzecz przez zasiedzenie należą do sporów o własność w rozumieniu art. 618 § 1 k.p.c. (por. uchwała pełnego składu Izby Cywilnej SN z dnia 15 grudnia 1969 r., III CZP 12/69, OSNCP 1970, nr 3, poz. 39).
W postanowieniu z dnia 26 kwietnia 2001 r., II CZ 13/01 (OSNC 2001, nr 12, poz. 181), Sąd Najwyższy wyjaśnił, że od postanowienia sądu drugiej instancji wydanego w sprawie o zniesienie współwłasności, którego przedmiotem jest rozstrzygnięcie sporu przewidzianego w art. 618 § 1 k.p.c., kasacja (obecnie skarga kasacyjna) nie przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż kwota wymieniona w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. (obecnie sto pięćdziesiąt tysięcy złotych). Wobec powyższego skargi kasacyjne uczestników postępowania, w których wartość przedmiotu zaskarżenia określono na kwotę 50 000 zł należało ocenić jako niedopuszczalne.
Z tego względu, na podstawie art. 3986 § 3, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. 3 jz