Supreme Court dismissed appeal for lack of argument proving other legal remedies were unavailable.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the applicant's appeal against a final order establishing a necessary path. The applicant failed to provide the legally required argumentation proving that no other legal remedies, such as a complaint for retrial, were available. The court ruled that merely stating a lack of appeal does not satisfy the statutory requirement to demonstrate the unavailability of alternative procedural means.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal for a ruling on the unavailability of other legal remedies requires specific, legally deep argumentation proving that no other means, such as a complaint for retrial, were possible, as mere absence of an appeal is not equivalent to the unavailability of other remedies.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 74/09 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Zbigniew Kwaśniewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 listopada 2009 r., skargi A. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 września 2007 r., wydanego w sprawie z wniosku E. Ś., A.Ś., A. S. i A. S. przy uczestnictwie A. W. o ustanowienie drogi koniecznej, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wniesiona przez uczestnika skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 września 2007 r. pozbawiona jest jednego spośród niezbędnych elementów tej skargi, a wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. Nie została mianowicie spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., ponieważ skarżący ograniczył się tylko do stwierdzenia, że wzruszenie zaskarżonego postanowienie nie było możliwe żadnymi innymi środkami prawnymi, ponieważ w myśl art. 394 k.p.c. na zaskarżone postanowienie nie przysługuje zażalenie.
Takie sformułowanie nie jest jednak równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., l CNP 5/05, OSNC 2006 r., nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej, jurydycznie pogłębionej argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia także w drodze innych środków prawnych, np. skargi o wznowienie postępowania, nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06, OSNC 2006 nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006 r., nr 7-8, poz. 140).
Niedopuszczalność zażalenia nie jest przecież automatycznie tożsama z brakiem możliwości skorzystania z innych środków prawnych, a wykazanie wystąpienia tej negatywnej ustawowej przesłanki należy do strony wnoszącej skargę. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. jz