Supreme Court dismisses appeal for non-pecuniary damage regarding inheritance division where one heir receives cash instead of farm land.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of Poland rejected the appeal filed by Andrzej Ś. against a final inheritance ruling that denied him a share of the farm, awarding him cash instead. The appellant claimed both potential economic loss from missed agricultural benefits and non-pecuniary harm from being deemed unfit to run the farm. The court held that potential economic gains are not compensable damages and that no non-pecuniary injury exists when a court legally distributes estate assets by paying cash rather than granting land.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.; Art. 444, 445 § 1, 2, 448 k.c. A claim for damages based on potential future economic benefits is inadmissible as such benefits are merely hypothetical, and a court's lawful allocation of estate assets via cash payment does not constitute non-pecuniary harm or injury to health.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 75/09 POSTANOWIENIE Dnia 13 listopada 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie ze skargi uczestnika postępowania Andrzeja Ś. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w L, z dnia 30 października 2008 r., w sprawie z wniosku Stanisława S. przy uczestnictwie Barbary M., Wandy P., Andrzeja Ś., Aleksandry S., Zofii R., Krzysztofa S. i Tadeusza S. o dział spadku po Zofii W., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 listopada 2009 r., odrzuca skargę.
Uzasadnienie 2 Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać m. in. uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia. W niniejszej sprawie skarżący jako szkodę majątkową wskazał, że gdyby mu przyznano część gospodarstwa rolnego, to mógłby osiągać korzyści z rozwinięcia na nim gospodarki oraz z dopłat unijnych. Jest to jednak szkoda ewentualna, ponieważ nie ma pewności, że rzeczone korzyści skarżący rzeczywiście by uzyskał.
Tymczasem szkoda ewentualna w świetle polskiego prawa nie podlega naprawieniu, nie jest zatem prawnie relewantna. Ponadto skarżący wskazuje na szkodę niemajątkową, którą jest wyrządzona mu krzywda przez uznanie go za osobę niezdolną do prowadzenia działalności rolniczej w kwestionowanym orzeczeniu. Zgodzić się trzeba, że w ujęciu subiektywnym skarżący może czuć się skrzywdzony, jednakże nie oznacza to istnienia krzywdy (szkody niemajątkowej), za którą prawo polskie przewidywałoby możliwość żądania zadośćuczynienia.
Zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę można żądać w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, a także w wypadku pozbawienia wolności oraz w wypadku skłonienia za pomocą podstępu, gwałtu lub nadużycia stosunku zależności do poddania się czynowi nierządnemu (art. 445 § 1 i 2 w związku z art. 444 k.c.) oraz w razie naruszenia dobra osobistego (art. 448 k.c.). Nie może zatem być uznane za wyrządzające krzywdę dokonanie przez sąd dopuszczalnego przez prawo sposobu podziału majątku spadkowego, gdzie jednemu ze spadkobierców nie przyznaje się części gospodarstwa rolnego, lecz spłatę pieniężną.
W konsekwencji skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.