Supreme Court dismisses appeal for violation of law due to missed two-year filing deadline and lack of damage.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal challenging three final rulings from lower courts. The plaintiff argued that the rulings caused financial loss by preventing a merits review and forcing payment of a lower judgment. The court dismissed the claims because two rulings were filed after the mandatory two-year deadline, and the third was rejected as it did not constitute the source of the alleged damage.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4246 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.; Art. 4249 k.p.c.: An appeal for violation of law against a final judgment is inadmissible if filed after the two-year limitation period, and the Supreme Court refuses to accept such an appeal if it is obviously groundless or if the challenged ruling is not the source of the claimed damage.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CNP 67/09 POSTANOWIENIE Dnia 10 listopada 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski w sprawie ze skargi G.M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych postanowień Sądu Rejonowego w W. z dnia 2 października 2006 r., sygn. akt [...], i Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 stycznia 2007 r., sygn. akt [...], oraz wyroku Sądu Rejonowego w W. z dnia 5 lipca 2006 r., sygn. akt [...], w sprawie z powództwa G.M. przeciwko T. S.A. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 listopada 2009 r., 1) odrzuca skargę w odniesieniu do zaskarżenia postanowienia Sądu Rejonowego w W. z 2 października 2006 r. oraz wyroku tegoż Sądu z 5 lipca 2006 r.;
2) odmawia przyjęcia skargi do rozpoznania w części dotyczącej postanowienia Sądu Okręgowego w W. z 16 stycznia 2007 r. 2 Uzasadnienie Powód G.M. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem trzech orzeczeń: - postanowienia Sądu Rejonowego w W. z 2.10.2006 r., którym odrzucono jego apelację, - postanowienia Sądu Okręgowego w W. z 16.01.2007 r., którym oddalono zażalenie na wyżej wskazane postanowienie Sądu Rejonowego oraz - wyroku Sądu Rejonowego w W. z 5 07.2006 r., od którego apelacja została odrzucona wskazanym postanowieniem Sądu Rejonowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c., skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. Wskazane wyżej dwa orzeczenia Sądu Rejonowego W. (postanowienie z 2. października 2006 r. i wyrok z 5 lipca 2006 r.) zostały zaskarżone po upływie dwuletniego terminu od ich prawomocności. W tej sytuacji obie te skargi, jako wniesione po upływie terminu, podlegały odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.). Co się natomiast tyczy skargi od postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 16 stycznia 2007 r., to należy podkreślić, że zgodnie z art. 4249 k.p.c., Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia do rozpoznania skargi, która jest oczywiście bezzasadna.
W niniejszej sprawie skarżący wskazuje, że szkoda jaką poniósł wiązała się z utratą możliwości merytorycznego rozpoznania sprawy przez Sąd drugiej instancji i koniecznością zapłaty na rzecz pozwanego kwoty zasądzonej przez Sąd pierwszej instancji. Wynika z tego, że skarżący w istocie upatruje źródła szkody nie w samym postanowieniu o odrzuceniu apelacji, lecz w wyroku Sądu Rejonowego z 5 lipca 2006 r. W związku z takim stanem rzeczy, podzielając pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z 19 marca 2008 r., III CNP 10/08 (OSNC – A 2009, poz. 3), należy stwierdzić, że orzeczenie odrzucające środek 3 zaskarżenia może być skutecznie zaskarżone skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, tylko jeśli to ono stanowi źródło szkody.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 4248 § 1 i 2 oraz art. 4249 k.p.c.).