Supreme Court dismisses appeal on court fees, ruling formal co-litigants pay separately under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by participant E.Ś. against the District Court's rejection of the plaintiffs' appeal. The appellant argued that the District Court incorrectly interpreted the Civil Procedure Code and the Act on Court Costs regarding fee liability. The Court held that in cases of formal co-litigation, each participant must pay court fees separately based on their individual claim value, making the single appeal fee insufficient.
Legislator headnote
AI generatedArt. 72 § 1 pkt 2 k.p.c.; Art. 4 ust. 1 u.k.s.c.: In cases of formal co-litigation where multiple parties assert similar claims based on the same factual and legal grounds, each co-litigant must pay court fees separately according to the value of their respective claim.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 54/09 POSTANOWIENIE Dnia 5 listopada 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski SSN Katarzyna Tyczka-Rote w sprawie z wniosku J.Ś. i R.G. przy uczestnictwie E.Ś. o stwierdzenie nabycia służebności gruntowej przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 listopada 2009 r., zażalenia uczestnika postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w O. z dnia 13 maja 2009 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie i zasądza od uczestnika postępowania na rzecz wnioskodawców kwoty po 120 zł (sto dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 13 maja 2009 r.
Sąd Okręgowy w O. odrzucił apelacje wnioskodawców J.Ś. i R.G. oraz uczestnika E.Ś. od postanowienia Sądu Rejonowego w O. z dnia 11 lutego 2009 r. Zażalenie od tego postanowienia wniósł uczestnik postępowania E.Ś. zaskarżając je w części odrzucającej jego apelację. Postanowieniu Sądu Okręgowego zarzucił naruszenie art. 1302 § 3 w związku z art. 373 k.p.c. oraz art. 4 ust. 1 w związku z art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. 2005, Nr 167, poz. 1398 ze zm.) przez ich błędną wykładnię i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie uczestnika postępowania E.Ś. jest nie uzasadnione. Sąd Okręgowy w O. przyjął trafnie, że w sprawie zachodzi współuczestnictwo formalne, o którym mowa w art. 72 § 1 pkt 2 k.p.c. Przepis art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. 2005, Nr 167, poz. 1398 ze zm. – dalej u.k.s.c.) przyjmuje, jako zasadę, iż opłatę sądową pobiera się od pisma podlegającego opłacie. Jednakże w przypadku współuczestnictwa formalnego, kiedy roszczenia lub zobowiązania kilku osób są jednego rodzaju i są oparte na jednakowej podstawie faktycznej i prawnej, każdy współuczestnik uiszcza opłatę oddzielnie, stosownie do swojego roszczenia lub zobowiązania, gdyż w takim przypadku jest tyle wartości przedmiotu sporu (zaskarżenia), ilu jest współuczestników wnoszących jedno pismo (por. postanowienie SN z dnia 26 maja 1998 r., III CZP 69/98 – niepubl.).
Dał temu również wyraz Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 29 stycznia 2008 r., IV CZ 7/08 – niepubl., stwierdzając, że w sytuacji, gdy współuczestnictwo jest tylko formalne, każdy ze współuczestników powinien uiścić opłatę od apelacji oddzielnie, stosownie do swojego roszczenia. Zatem w sytuacji, gdy w jednym postępowaniu rozpoznano faktycznie dwa wnioski o stwierdzenie zasiedzenia służebności, apelacja uczestnika postępowania, dotycząca całego postanowienia Sądu Rejonowego, które ich dotyczyło, podlegała 3 opłacie w wysokości 400 zł.
Sąd Okręgowy zasadnie zatem ocenił, że apelacja wniesiona przez uczestnika postępowania nie została opłacona należycie. Wiedzy o obowiązku uiszczenia w terminie prawidłowej co do wysokości opłaty od pisma lub środka zaskarżenia, który podlega opłacie, nie można uznać za zbyt wygórowane wymaganie wobec zawodowego pełnomocnika (por. uzasadnienie uchwały SN z dnia 20 maja 2003 r., III CZP 16/03, OSNC 2004 nr 3, poz. 33). Nie można podzielić zatem oceny skarżącego, że wykładnia art. 4 ust. 1 w zw. z art. 39 ust. 1 u.k.s.c., której dokonał Sąd Okręgowy była zbyt formalistyczna i spowodowała naruszenie wymogu sprawiedliwości orzeczenia.
Z tych względów na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 38914 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w związku z art. 3941 § 3 oraz w związku z art. 391 i 39821 k.p.c.