Supreme Court dismisses appeal for non-compliance with mandatory lawyer representation and exceptional grounds requirement.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's complaint for non-compliance with the final payment order. The appellant personally filed the complaint without a lawyer, violating mandatory representation rules, and failed to prove the order violated fundamental constitutional rights. Consequently, the court rejected the appeal as inadmissible due to formal defects and lack of exceptional circumstances.
Legislator headnote
AI generatedArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 4241 § 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.; Art. 130 k.p.c.; Art. 102 k.p.c.: A complaint to the Supreme Court is inadmissible if filed personally by a non-qualifying party without a lawyer and does not demonstrate a violation of fundamental constitutional rights or human rights.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt V CNP 47/09 POSTANOWIENIE Dnia 12 października 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi G. O. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w L. z dnia 9 maja 2008 r., w sprawie z powództwa P.P.H.U. „M.” Spółki Jawnej A. G., R. W. Zakład Pracy Chronionej w K. przeciwko G. O. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 12 października 2009 r., 1. odrzuca skargę;
2. nie obciąża skarżącej kosztami postępowania skargowego. Uzasadnienie 2 Nakaz zapłaty Sądu Rejonowego z dnia 9 maja 2008 r. pozwana G. O. zakwestionowała skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest niedopuszczalna z wielu przyczyn. W szczególności nie spełnia wymagania określonego w art. 871 § 1 k.p.c., w art. 4248 § 2 k.p.c. a także w art. 4245 § 1 k.p.c. Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine.
Skarżąca, która nie należy do kręgu osób wskazanych wyżej, sporządziła i wniosła skargę osobiście. Ustanowiony dla skarżącej radca prawny z urzędu nie sporządził i nie wniósł nowej skargi, uzupełnił jedynie skargę wniesioną osobiście przez skarżącą poprzez oznaczenie stron, wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia i dołączenie odpowiedniej ilości odpisów. Nie zostało zatem zachowane wymaganie z art. 871 § 1 k.p.c. Zgodnie z kolei z brzmieniem art. 4241 § 2 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od orzeczeń sądu pierwszej instancji jedynie w wypadkach wyjątkowych, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela.
W przedmiotowej sprawie taki wyjątkowy wypadek nie został w żaden sposób wykazany (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.). 3 Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. W konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 k.p.c. md