Supreme Court dismisses appeal for retrial when claimant fails to prove material law violation.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's request for a retrial, ruling that the lower court correctly rejected the claim. The appellant argued for a new trial based on procedural defects but failed to demonstrate a violation of substantive material law. The court held that under Polish civil procedure, a request for retrial requires explicit proof of a material law breach, not merely a lack of participation rights.
Legislator headnote
AI generatedArt. 524 § 2 k.p.c.; Art. 410 k.p.c.: A request for retrial based on a violation of rights requires the applicant to explicitly demonstrate a breach of substantive material law, as procedural non-participation constitutes a formal rather than material violation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt III CZ 38/09 POSTANOWIENIE Dnia 7 października 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Marian Kocon (sprawozdawca) SSN Marek Sychowicz w sprawie ze skargi J.P. o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w K. z dnia 25 września 2003 r., sygn. [...] z wniosku J.D. przy uczestnictwie [...] o uwłaszczenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 października 2009 r., zażalenia J. P. na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 14 maja 2009 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę J.P. o wznowienie postępowania prawomocnie zakończonego postępowania, w sprawie wniosku J.D., o uwłaszczenie. W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Okręgowy trafnie przyjął, że naruszenie praw w rozumieniu art. 524 § 2 k.p.c. należy interpretować jako naruszenie przepisów prawa materialnego, a nie uprawnień o charakterze proceduralnym. Taki pogląd dominuje w orzecznictwie, gdzie wskazuje się na potrzebę ochrony stabilności prawomocnych orzeczeń oraz podkreśla się, że odmienna wykładnia prowadziłaby do zbędności wymogu „naruszenia praw", skoro samo pozbawienie zainteresowanego możności działania na skutek nieuczestniczenia w postępowaniu ewidentnie narusza przepisy prawa formalnego (por. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 18 grudnia 1974 r., III CZP 88/74, opubl.
OSNC z 1976 r., Nr 1, poz. 4, oraz postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 stycznia 2002 r., l CKN 450/0, niepubl.). Naruszenie prawa materialnego stanowi przesłankę wznowienia postępowania, podlega zatem sądowej weryfikacji na podstawie art. 410 k.p.c., Tym samym, wnoszący skargę o wznowienie postępowania zobowiązany jest wprost wskazać i uzasadnić naruszenie przepisów prawa materialnego. Pominięcie tego zagadnienia w skardze, albo nie wykazanie, że naruszenie prawa materialnego zachodzi, skutkować będzie odrzuceniem skargi na podstawie art. 410 k.p.c. Taka sytuacja występuje w rozważanej sprawie, skoro żalący skoncentrował się w skardze jedynie na okolicznościach uzasadniających brak możności działania w zakończonym postępowaniu, natomiast pominął naruszenie prawa materialnego.
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).