Supreme Court dismisses appeal for invalidating final judgment due to failure to prove damages under Civil Procedure Code.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal challenging a final judgment regarding the registration of a life estate on her property. The plaintiff argued that the improper registration caused a significant loss in the value of her ownership rights but failed to specify the type or monetary amount of the damage. The court ruled that such a claim is procedurally inadmissible because the Civil Procedure Code requires the appellant to concretely prove the existence and scope of the harm.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: A claim for invalidation of a final judgment is inadmissible if the appellant fails to substantiate the damage caused by the judgment, as the requirement to prove harm is a mandatory structural element of the complaint.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 56/09 POSTANOWIENIE Dnia 29 września 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Grzegorz Misiurek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 29 września 2009 r. skargi D.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 1 kwietnia 2008 r., sygn. akt [...] wydanego w sprawie z powództwa D.K. przeciwko H.J., Z.K., A.J. i T.K. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2008 r. Sąd Okręgowy w P. oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 29 października 2007 r. oddalającego powództwo o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.
Powódka wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego. Wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określa art. 4245 § 1 k.p.c. Przepis ten w pkt 4 nakłada na skarżącego obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przez wydanie orzeczenia, którego dotyczy skarga. Powódka wskazała, że jej wymierna szkoda majątkowa powstała na skutek usankcjonowania, dokonanego w sposób nieprawidłowy, obciążenia dożywociem należącej do niej nieruchomości. Przez to wartość posiadanego przez nią prawa własności jest zdecydowanie niższa niż byłaby w sytuacji, gdyby nie doszło do obciążenia prawem dożywocia.
Oświadczenie powódki nie spełnia wymogu określonego w pkt 4 art. 4245 § 1 k.p.c. Powódka nie wskazała rozmiaru szkody, ani nie skonkretyzowała jej rodzaju. Prawidłowe spełnienie tego warunku polega na złożeniu przez skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju (damnum emergens, lucrum cessans) i rozmiaru - oraz na uwiarygodnieniu tego oświadczenia. W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c., skarżący może powoływać i przedstawiać zarówno dowody, w tym tzw. dowody niedające pewności, jak i inne środki, nieuznawane przez kodeks za dowody np. pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów itp.(zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 12 października 2006 r., I BU 5/06, niepubl.; z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16). 3 Braki w zakresie wymagań konstrukcyjnych nie podlegają uzupełnieniu, a skarga nimi dotknięta jest odrzucana a limine.
Z tych względów, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.