Supreme Court dismisses appeal on appeal fee payment, binding legal view prevents full rejection of partial fee.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the defendant's appeal against the appellate court's decision to reject the plaintiff's appeal due to insufficient fee payment. The court held that its own legal reasoning regarding the binding nature of the appellate court's partial fee assessment precluded a total rejection of the appeal. Consequently, the defendant's argument challenging this binding legal view was inadmissible under the Civil Procedure Code.
Legislator headnote
AI generatedArt. 386 § 6 k.p.c.; Art. 397 § 2 k.p.c.; Art. 394 § 3 k.p.c.; Art. 398 § 14 k.p.c.: Legal opinions expressed in the reasoning of a court decision revoking a lower court's ruling and remanding the case bind both the remanding court and the appellate court during the subsequent retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 46/09 POSTANOWIENIE Dnia 23 września 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Mirosław Bączyk SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa „S.” S.A., "J." S.A. w likwidacji, "P." S.A. w likwidacji przeciwko Agencji Rynku Rolnego o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 września 2009 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie, obciążając stronę pozwaną kosztami postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym względem wskazanych na wstępie stron powodowych, z tym, że szczegółowego wyliczenia tych kosztów dokona referendarz sądowy w Sądzie Okręgowym w W. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 grudnia 2008 r.
Sąd Apelacyjny w sprawie z powództwa „S.” S.A. (następca prawny: „C.” S.A., „Ś.a” S.A., „S.” S.A. oraz „O.” S.A.), „J.” S.A. oraz „P.” S.A. przeciwko Agencji Rynku Rolnego o zapłatę odrzucił apelację pozwanej w stosunku do „J.” S.A., a ponadto w stosunku do „S.” S.A. w zakresie, w jakim dotyczy ona roszczeń zasądzonych na rzecz poprzedników prawnych tej Spółki: „C.” S.A. oraz „S.n” S. A. Wynikało to z ustalenia, że wniesiona przez stronę pozwaną opłata od apelacji w wysokości 100.000 zł, zgodnie z oświadczeniem strony pozwanej, powinna zostać zaliczona na część opłaty od apelacji związanej z roszczeniem dochodzonym przez:
„Ś.” S.A., „P.” S.A. i „O.” S.A. W stosunku do pozostałych roszczeń opłata od apelacji nie została uiszczona, co uzasadniało jej odrzucenie w tej części na mocy ówcześnie obowiązującego art. 1302 § 3 k.p.c. W zażaleniu na to postanowienie pozwana wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 386 § 6 w zw. z art. 397 § 2 k.p.c., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w uzasadnieniu postanowienia sądu, który rozpoznał zażalenie i w wyniku tego uchylił zaskarżone orzeczenie oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania wiążą zarówno sąd, któremu sprawa została przekazana, jak i sąd drugiej instancji, przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Zaskarżone postanowienie zostało wydane po ponownym rozpoznaniu sprawy w następstwie uchylenia postanowienia Sądu Apelacyjnego z dnia 5.02.2008 r., którym Sąd ten odrzucił apelację strony pozwanej w całości.
Na skutek wniesionego zażalenia Sąd Najwyższy uchylił to postanowienie, wskazując w uzasadnieniu swego orzeczenia, że apelacja nie została prawidłowo opłacona, gdyż po stronie powodów nie zachodzi współuczestnictwo materialne, lecz formalne i należało zsumować należne opłaty w stosunku do każdego z roszczeń z osobna. Ze względu jednak na częściowe wniesienie opłaty nie było zasadne odrzucenie apelacji w całości. 3 W związku z tym Sąd Apelacyjny wezwał pozwanego do wskazania w stosunku, do której części apelacji ma być zaliczona wniesiona przez niego opłata.
Pozwany wskazał, że chodzi mu o apelację, w zakresie dotyczącym roszczeń dochodzonych przez „Ś.” S.A., „P.” S.A. i „O.” S.A. Zażalenie strony pozwanej zmierza więc i to bezpośrednio do podważenia wyrażonego w postanowieniu Sądu Najwyższego poglądu prawnego, gdyż zawiera wyłącznie argumenty mające prowadzić do wykazania, że po stronie powodowej zachodziło współuczestnictwo materialne, a uiszczona opłata od apelacji była prawidłowa. Jak wskazano na wstępie wyrażony w tym postanowieniu pogląd prawny ma jednak charakter wiążący.
Wobec tego, że był to wyłączny zarzut zawarty w zażaleniu podlegało ono oddaleniu (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.). O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. z tym, że szczegółowe wyliczenie tych kosztów pozostawił na mocy art. 108 § 2 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c., do wyliczenia referendarzowi sądowemu w Sądzie Okręgowym w W.