Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
II CZ 41/09 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for non-exhaustion of cassation grounds under Civil Procedure Code.

Case Number II CZ 41/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the District Court's decision to reject the cassation complaint. The appellant argued that the second-instance judgment violated material law based solely on Article 45 of the Constitution, omitting specific procedural bars. The court ruled that the appellant failed to exhaust mandatory grounds for cassation under Articles 176 and 3982 of the Civil Procedure Code, rendering the appeal inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Art. 45 Konstytucji RP; Art. 176 ust. 1, 2 Konstytucji RP; Art. 3982 § 2 pkt 3 k.p.c.: A cassation complaint is inadmissible if the appellant fails to cite the specific statutory grounds for cassation required by law, even when relying on constitutional rights.

Keywords

AI generated
cassation appeal Civil Procedure Code non-exhaustion of grounds admissibility of appeal constitutional rights

Cited Legislation

AI generated
Art. 45 Konstytucji RP
Rozpoznając zażalenie, w którym jej autor zarzucił „naruszenie prawa materialnego”, nie wskazując - poza art. 45 Konstytucji RP – żadnych innych,
Art. 176 ust. 1 Konstytucji RP
45 Konstytucji, pominął art. 176 ust.
Art. 176 ust. 2 Konstytucji RP
45 Konstytucji, pominął art. 176 ust.
Art. 3982 § 2 pkt 3 k.p.c.
odrzucił – jako niedopuszczalną (art. 3982 § 2 pkt 3 k.p.c.) - skargę kasacyjną pozwanej Spółki od wyroku Sądu II instancji, na podstawie którego oddalona została apelacja od wyroku Sądu I instancji wydanego w sprawie rozpoznanej w postępowaniu uproszczonym.
Art. 39814 k.p.c.
Zażalenie, jako oczywiście bezzasadne, należało oddalić (art. 39814 w zw.
art. 3982 § 2 pkt 3 k.p.c
odrzucił – jako niedopuszczalną (art. 3982 § 2 pkt 3 k.p.c.) - skargę kasacyjną pozwanej Spółki od wyroku Sądu II instancji, na podstawie którego oddalona została apelacja od wyroku Sądu I instancji wydanego w sprawie rozpoznanej w postępowaniu uproszczonym.
art. 45 Konstytucji RP
Rozpoznając zażalenie, w którym jej autor zarzucił „naruszenie prawa materialnego”, nie wskazując - poza art. 45 Konstytucji RP – żadnych innych,
art. 45 Konstytucji
Rozpoznając zażalenie, w którym jej autor zarzucił „naruszenie prawa materialnego”, nie wskazując - poza art. 45 Konstytucji RP – żadnych innych,
art. 3941 § 3 k.p.c
z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II CZ 41/09 POSTANOWIENIE Dnia 16 września 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Wojciech Jan Katner SSN Marian Kocon w sprawie z powództwa "T." - Spółki Akcyjnej przeciwko "S." - Spółce Jawnej oraz D.G. i M.G. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 września 2009 r., zażalenia strony pozwanej - "S." - Spółki Jawnej na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 3 marca 2009 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 3 marca 2009 r. odrzucił – jako niedopuszczalną (art. 3982 § 2 pkt 3 k.p.c.) - skargę kasacyjną pozwanej Spółki od wyroku Sądu II instancji, na podstawie którego oddalona została apelacja od wyroku Sądu I instancji wydanego w sprawie rozpoznanej w postępowaniu uproszczonym. Rozpoznając zażalenie, w którym jej autor zarzucił „naruszenie prawa materialnego”, nie wskazując - poza art. 45 Konstytucji RP – żadnych innych,

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Pogląd pełnomocnika strony skarżącej, według którego każde orzeczenie sądu drugiej instancji podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną, jeśli tylko skarżący uzna je za niesprawiedliwe i niezgodne z prawem, nie znajduje żadnego usprawiedliwienia w obowiązującym stanie prawnym. Skarżący powołując się na art. 45 Konstytucji, pominął art. 176 ust. 1 i 2 Konstytucji oraz art. 3982 § 2 pkt 3 k.p.c. Zażalenie, jako oczywiście bezzasadne, należało oddalić (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).