Supreme Court dismisses insurance agent liability claim, ruling liability is strict and independent of contractual relationship.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by an insurance company against a judgment awarding damages to agricultural clients. The lower courts held the company liable for losses caused by its agent, who sold crop insurance exceeding the maximum legal limit without client knowledge. The court ruled that liability under the Insurance Intermediation Act is strict and arises solely from the damage and causal link, regardless of any contractual relationship between the client and the insurer.
Legislator headnote
AI generatedArt. 11 ust. 1 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym; Liability of an insurance company for damage caused by its agent is strict and arises independently of any contractual relationship between the client and the insurer.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt II CSK 112/09
WYROK W IMIENIU
RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 września 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący) SSN Wojciech Jan Katner SSN Marian Kocon (sprawozdawca) Protokolant Anna Wasiak w sprawie z powództwa J.C. i Z.C. przeciwko P. - Spółce Akcyjnej o zapłatę, po rozpoznaniu na rozprawie w Izbie Cywilnej w dniu 16 września 2009 r., skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 23 września 2008 r., sygn. akt [...] oddala skargę kasacyjną i zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 2.700 zł (dwa tysiące siedemset) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie 2 Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 23 września 2008 r. oddalił apelację pozwanego P. S.A. od wyroku Sądu Okręgowego w K., którym zasądzono od pozwanego na rzecz powodów kwotę 80.000 zł z odsetkami tytułem wyrównania szkody wyrządzonej przez agenta ubezpieczeniowego. Sąd ustalił, że zawarł on umowę ubezpieczenia upraw rolnych na sumę przekraczającą maksymalną wysokość, i dalej, że pozwany niezwłocznie po otrzymaniu wiadomości o zawarciu tej umowy oświadczył powodom, iż jej nie potwierdza (art. 7603 k.c.).
Uznał, że za powstałą szkodę pozwany odpowiada na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym (Dz. U. Nr 124, poz. 1154 ze zm.. dalej: „ustawy", bądź „ustawy o pośrednictwie"). Skarga kasacyjna pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego - oparta na podstawie pierwszej z art. 3983 k.p.c. - zawiera zarzut naruszenia art. 11 ust. 1 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym, i zmierza do uchylenia tego wyroku oraz oddalenia powództwa.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Istota zarzutu skargi kasacyjnej sprowadza się do twierdzenia, że Sądy niższej instancji z naruszeniem art. 11 ust. 1 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym przyjęły, że powodom przysługuje wobec skarżącego roszczenie o naprawienie szkody, którą ponieśli w wyniku zawarcia umowy ubezpieczenia upraw rolnych nie wiedząc o przekroczeniu zakresu umocowania. Zdaniem skarżącego nie łączy go z powodami żaden stosunek zobowiązaniowy. Skarżący pomija, podnosząc przytoczony zarzut, że przewidziana w art. 11 ust. 1 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń ma charakter deliktowy.
Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym za szkodę wyrządzoną przez agenta ubezpieczeniowego w związku z wykonywaniem czynności agencyjnych odpowiada zakład ubezpieczeń, na rzecz którego agent ubezpieczeniowy działa. Z treści tego przepisu jednoznacznie wynika, że odpowiedzialność zakładu powstaje z chwilą wystąpienia szkody niezależnie od istniejącego uprzednio między zakładem a ubezpieczającym stosunku prawnego. 3 Inaczej, wystąpienie szkody dopiero rodzi stosunek zobowiązaniowy między zakładem a ubezpieczającym.
Zakład ubezpieczeń za szkodę wyrządzoną przez agenta odpowiada na zasadzie ryzyka. Oznacza to, że nie może zwolnić się od tej odpowiedzialności wykazując, że nie ponosi winy w wyborze agenta. Artykuł 11 ust. 1 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym wprost wyłącza taką możliwość. Warunkiem powstania obowiązku zakładu ubezpieczeń naprawienia szkody na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym jest wykazanie istnienia trzech przesłanek, mianowicie: szkody, faktu, który spowodował tę szkodę oraz związku przyczynowego między szkodą a faktem.
Szkoda warunkuje odpowiedzialność zakładu jedynie wówczas, gdy agent wyrządził ją w związku z wykonywaniem czynności agencyjnych. Skarżący nie kwestionuje, że wskazane przesłanki zostały wykazane, co czyni bezzasadnym podniesiony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 11 ust. 1 ustawy o pośrednictwie ubezpieczeniowym. Z tych przyczyn orzeczono, jak w wyroku.