Supreme Court dismisses appeal for failure to prove damage amount required by law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the spouses' appeal against a final judgment ordering them to grant a coal mining company usage rights to their land. The plaintiffs argued procedural and substantive legal violations but failed to substantiate their claim of damage as required by law. The court ruled that without a specific assessment of the damage's nature and magnitude, the appeal cannot be upheld.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4241 § 1, 2 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.: An appeal against a final judgment is admissible only if the applicant proves that the judgment caused them damage, which requires a clear declaration specifying the type and extent of the loss.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt II CNP 40/09 POSTANOWIENIE Dnia 4 sierpnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jan Górowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 sierpnia 2009 r. skargi J.K. i D.K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 lutego 2007 r., sygn. akt [...] wydanego w sprawie z powództwa "K." Spółki Akcyjnej przeciwko J.K. i D.K. o ograniczenie prawa własności, odrzuca skargę i odstępuje od obciążenia skarżących kosztami postępowania skargowego. Uzasadnienie 2 Skarżący małżonkowie J. i D.K. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 lutego 2007 r. oddalającego apelację od wyroku Sadu Okręgowego w K. z dnia 30 maja 2006 r.
Sąd pierwszej instancji wyrokiem tym zobowiązał pozwanych do złożenia oświadczenia woli następującej treści: J. i D.K., jako właściciele nieruchomości położonej w A. gmina K. o pow. 5,64 ha., zezwalają powódce na jej użytkowanie do dnia 30 czerwca 2018 r., poprzez wejście na nią i prowadzenie prac wydobywczych polegających na wydobyciu ze złoża kopaliny węgla, za zapłatą określonego w tym orzeczeniu wynagrodzenia. W skardze zarzucili zarówno naruszenie prawa materialnego jak i procesowego
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie w sprawie (art. 4241 § 1 i 2 k.p.c.), wydanego począwszy od dnia 1 września 2004 r. Jak trafnie podniesiono w literaturze i wyjaśniono w judykaturze (np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, niepubl.) skarga przysługuje tylko wtedy, gdy przez wydanie orzeczenia stronie została wyrządzona szkoda. Właśnie z tego względu wśród jej konstrukcyjnych wymagań przewidziany został obowiązek uprawdopodobnienia jej wyrządzenia (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Polega ono na złożeniu przez skarżącego wyraźnego oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia. Skarżący w tym celu może przedstawić zarówno dowody jak również i inne środki stanowiące ich surogaty np. pisemne oświadczenia (por. art. 243 k.p.c.). Uprawdopodobnienie nastąpi wtedy, gdy strona tak uzasadni swoje twierdzenie, że będzie można uznać, iż jest ono prawdziwe. W skardze skarżący nie uprawdopodobnili szkody w sposób zasygnalizowany, a w szczególności w żaden sposób nie określili jej rozmiaru (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 3 kwietnia 2008 r., II BP 58/07, LEX 465863, z dnia 14 kwietnia 2008, II BP 1/08, LEX 470957 i z dnia 31 stycznia 2006 r., CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141).
Zaniechanie spełnienia tego wymagania prowadzi do odrzucenia skargi a limine. 3 Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.