Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
I CNP 53/09 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for annulment due to expired two-year filing deadline and lack of exhaustion of remedies.

Case Number I CNP 53/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal filed by B. I., the legal successor of E. M. B., seeking to annul a final ruling on adverse possession. The court found the appeal was untimely, filed after the two-year deadline expired, and failed to demonstrate that other legal remedies had been exhausted. Consequently, the court rejected the claim because the proper remedy, a cassation appeal, was available and had already been attempted by the original party.

Legislator headnote

AI generated

Art. 4246 § 1 k.p.c.; Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.; Art. 4248 § 1 k.p.c.; Art. 4248 § 2 k.p.c. An appeal for annulment is inadmissible if filed after the two-year limitation period and if the applicant fails to prove the impossibility of using other legal remedies.

Keywords

AI generated
appeal for annulment limitation period exhaustion of remedies adverse possession cassation appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 4246 § 1 k.p.c.
Stosownie do art. 4246 § 1 k.p.c. termin do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wynosi dwa lata i biegnie od dnia uprawomocnienia się zaskarżonego orzeczenia.
Art. 363 § 1 k.p.c.
jest postanowieniem sądu drugiej instancji, uprawomocniło się z chwilą jego wydania (art. 363 § 1 k.p.c.).
Art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.
zawierać wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.) Skarga wniesiona prze B.
Art. 4248 § 1 k.p.c.
nie zawiera tego elementu Powyższe okoliczności powodują, że na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. skarga wniesiona przez B.
Art. 4248 § 2 k.p.c.
Według art. 4248 § 2 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podlega także odrzuceniu, m.in.
Art. 5191 § 1 k.p.c.
przysługiwała skarga kasacyjna (art. 5191 § 1 k.p.c.).
art. 4246 § 1 k.p.c
Stosownie do art. 4246 § 1 k.p.c.
art. 363 § 1 k.p.c
jest postanowieniem sądu drugiej instancji, uprawomocniło się z chwilą jego wydania (art. 363 § 1 k.p.c.).
art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c
zawierać wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.) Skarga wniesiona prze B.
art. 4248 § 1 k.p.c
nie zawiera tego elementu Powyższe okoliczności powodują, że na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt I CNP 53/09 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marek Sychowicz w sprawie ze skargi B. I. – następcy prawnego E. M. B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w W. z dnia 9 lutego 2007 r., wydanego w sprawie z wniosku C. K. przy uczestnictwie E. M. B., J. B., C. K., L. K. i T. R. o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lipca 2009 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 B. I., występując jako następca prawny uczestniczki postępowania E. M. B., w dniu 27 maja 2008 r. wniosła o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 9 lutego 2006 r., oddalającego apelację E. M. B. od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 18 października 2004 r., którym stwierdzone zostało, że C. K. i E. K. nabyli przez zasiedzenie własność nieruchomości opisanej w tym postanowieniu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

1. Stosownie do art. 4246 § 1 k.p.c. termin do wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wynosi dwa lata i biegnie od dnia uprawomocnienia się zaskarżonego orzeczenia. Ponieważ postanowienie zaskarżone przez B. I. jest postanowieniem sądu drugiej instancji, uprawomocniło się z chwilą jego wydania (art. 363 § 1 k.p.c.). Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem tego postanowienia wniesiona zatem została po upływie terminu. Do biegu tego terminu podlega bowiem wliczeniu czas, w którym skargę mogła wnieść poprzedniczka prawna skarżącej.

2. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna m.in. zawierać wykazanie, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c.) Skarga wniesiona prze B. I. nie zawiera tego elementu Powyższe okoliczności powodują, że na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. skarga wniesiona przez B. I. podlega odrzuceniu przez Sąd Najwyższy. Według art. 4248 § 2 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podlega także odrzuceniu, m.in. jeżeli zmiana zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych była możliwa.

Od postanowienia zaskarżonego przez B. I. przysługiwała skarga kasacyjna (art. 5191 § 1 k.p.c.). Zmiana zaskarżonego orzeczenia była zatem możliwa w drodze zaskarżenia go skargą kasacyjną. Okoliczności tej nie zmienia fakt, że uczestniczka postępowania E. M. B. skargę taką wniosła i postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 14 grudnia 2006 r. została ona odrzucona. 3 Sąd Najwyższy postanowił zatem, jak w sentencji. md