Supreme Court dismisses appeal for retrial due to non-retroactive effect of Constitutional Court ruling on procedural law.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiff's request for a retrial based on a Constitutional Court ruling that declared specific Civil Procedure Code articles unconstitutional. Although the Constitutional Court found the original rejection of the cassation appeal violated the Constitution, its derogatory effects began only on July 8, 2008. Since the contested Supreme Court decision was issued on June 27, 2008, before the new law took effect, the court held the original decision remained valid and the retrial request inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 4011 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.; Art. 109 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych; Art. 3986 § 2 k.p.c.; Art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.; The Constitutional Court's derogatory effect on procedural law applies only from the date of its publication, meaning decisions rendered prior to that date remain valid and cannot be challenged via retrial.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt V CO 39/09 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie z powództwa A.G. przeciwko Z.C., I.C. i B.W. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 czerwca 2009 r., wniosku powoda o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu dla sporządzenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie [...] Sądu Najwyższego oddala wniosek. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2008 r. Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną powoda A.G. od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 14 września 2007 r. Przyczyną o odrzucenia tego środka odwoławczego było nie uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania (art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.). Powód wystąpił z wnioskiem o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu, celem złożenia skargi o wznowienie postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Sygnalizowaną podstawą skargi o wznowienie ma być art. 4011 k.p.c., wynikającą z wydania przez Trybunał Konstytucyjny wyroku z dnia 1 lipca 2008 r., SK 40/07 (Dz.U. Nr 120, poz. 779), stwierdzającego, że art. 398 § 2 i 3 k.p.c. w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie – bez wezwania do usunięcia braków – skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji. Należy jednak zauważyć, że skutki derogacyjne tego wyroku Trybunału nastąpiły w dacie jego publikacji, t.j. z dniem 8 lipca 2008 r., podczas gdy kwestionowane postanowienie Sądu Najwyższego zostało wydane wcześniej (27 czerwca 2008 r.), a więc w czasie gdy obowiązywał art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. Postanowienie te było i jest zgodne z prawem, zatem powodowi nie przysługuje skarga o wznowienie postępowania na podstawie art. 401 k.p.c. Złożenie takiej skargi jest niedopuszczalne, powodujące je odrzucenie (art. 410 § 1 k.p.c.).
Wniosek powoda zmierzający do wniesienia niedopuszczalnej skargi o wznowienie postępowania jest oczywiście bezzasadny, w związku z czym podlega oddaleniu (art. 109 ust. 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych oraz art. 117 § 4 k.p.c.).