Legislator Case Law & Legislation
II PZ 3/09 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against second-instance ruling refusing full exemption from appeal court fees.

Case Number II PZ 3/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the plaintiff's appeal against the appellate court's decision to partially exempt him from appeal fees. The appellate court determined that the plaintiff's family income of 12,800 zł monthly did not justify a full exemption under the Civil Procedure Costs Act. The Supreme Court held that the appeal was inadmissible because the statute strictly limits appeals to rulings rejecting cassation complaints, not fee exemption orders.

Legislator headnote

AI generated

Art. 102 ust. 1, 2 k.c.k.; Art. 3941 § 1, 2 k.p.c.: An appeal to the Supreme Court is inadmissible against a second-instance ruling refusing full exemption from court costs, as the statutory list of appealable rulings is exhaustive.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal court costs exemption Supreme Court jurisdiction civil procedure costs family income assessment

Cited Legislation

AI generated
Art. 102 ust. 1, 2 k.c.k.
W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny podniósł, że z art. 102 ust.
Art. 3941 § 1, 2 k.p.c.
Zgodnie z art. 3941 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 3941 § 3 k.p.c.
Zgodnie z art. 3941 § 1 i 2 k.p.c.
Art. 39821 k.p.c.
Art. 370 k.p.c.
art. 3981 k.p.c

Cited Case Law

AI generated
V CZ 129/05
V CZ 129/05, a także wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 31 marca 2009 r.
SK 19/08
Constitutional court upholds civil code provision blocking appeal of first-instance cost denial against second-instance court.
III CZ 1/01

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt II PZ 3/09 POSTANOWIENIE Dnia 23 czerwca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Małgorzata Gersdorf (przewodniczący) SSN Zbigniew Hajn (sprawozdawca) SSN Roman Kuczyński w sprawie z powództwa Z. G. przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zespołowi Opieki Zdrowotnej o wynagrodzenie i odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 23 czerwca 2009 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego […] z dnia 8 stycznia 2009 r., odrzuca zażalenie. U z a s a d n i e n i e Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2009 r.

Sąd Apelacyjny - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w sprawie z powództwa Z. G. przeciwko Samodzielnemu Publicznemu Zespołowi Opieki Zdrowotnej o wynagrodzenie i odszkodowanie, na skutek wniosku pełnomocnika Z. G. o zwolnienie od opłaty stosunkowej od skargi kasacyjnej zwolnił częściowo powoda od kosztów sądowych, a mianowicie od opłaty stosunkowej od skargi kasacyjnej ponad kwotę 4000 zł, w pozostałym zakresie wniosek oddalił. W uzasadnieniu postanowienia Sąd Apelacyjny podniósł, że z art. 102 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.

U. Nr 167, poz. 1398) wynika, że zwolnienia od kosztów sądowych może 2 domagać się osoba fizyczna, która złożyła oświadczenia, że nie jest w stanie ich ponieść bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie i rodziny. Oświadczenie winno obejmować dokładne dane o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby ubiegającej się o zwolnienie od kosztów. Od sądu zależy uznanie tego oświadczenia za dostateczne do zwolnienia od kosztów sądowych. Z załączonego przez powoda oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania wynika, że comiesięczny stały jego dochód stanowi łącznie 5200 zł netto, żona powoda osiąga wynagrodzenie w kwocie 2000 zł miesięcznie zaś córka 1600 zł miesięcznie.

Strona wszczynająca postępowanie sądowe winna liczyć się z koniecznością ponoszenia ewentualnych kosztów związanych z prowadzeniem procesu i na ten cel zabezpieczyć niezbędne środki finansowe. Podkreślić również należy, że wbrew twierdzeniom pełnomocnika powoda, jego sytuacja majątkowa uległa zmianie, na co wyraźnie wskazuje treść dołączonego do akt sprawy oświadczenia majątkowego. Biorąc pod uwagę stałe dochody powoda, jego stan majątkowy i rodzinny, Sąd Apelacyjny uznał, że uiszczenie kwoty 4000 zł - tytułem kosztów wpisu od skargi kasacyjnej nie spowoduje uszczerbku dla utrzymania koniecznego powoda i jego rodzinny.

Z tych względów, Sąd Apelacyjny zwolnił Z. G. od uiszczenia opłaty stosunkowej od skargi kasacyjnej ponad kwotę 4000 zł, oddalając wniosek w pozostałej części jako bezzasadny. Pełnomocnik powoda zaskarżył postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 8 stycznia 2009 r., w części oddalającej wniosek o zwolnienie od opłaty stosunkowej od skargi kasacyjnej. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, polegające na przyjęciu, że sytuacja materialnej w jakiej znalazł się powód zezwala na wniesienie opłaty od wniesionej skargi kasacyjnej, w sytuacji gdy prawidłowo oceniony materiał dowodowy prowadzi do wniosków przeciwnych.

Wskazując na powyższą podstawę wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i zwolnienie powoda od opłaty sądowej od skargi kasacyjnej w całości. 3

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie powoda jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, a nadto w sprawach, w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 k.p.c., a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.

Treść art. 3941 § 1 i 2 k.p.c. nie pozostawia wątpliwości, że wyliczenie postanowień na które przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego jest wyczerpujące. W tym katalogu nie mieści się postanowienie o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych, a więc zażalenie nie jest dopuszczalne, co uzasadnia jego odrzucenie (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 10 listopada 2005 r. V CZ 129/05, a także wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 31 marca 2009 r. SK 19/08 i postanowienie Sądu Najwyższego z 18 kwietnia 2001 r. III CZ 1/01). Z tych przyczyn na podstawie art. 3941 § 3, 39821 i 370 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.