Legislator Case Law & Legislation
III K 386/12 AI generated

Court dismisses joint sentence request due to lack of legal grounds under Art. 85 of Criminal Code.

Case Number III K 386/12
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the defendant's request for a joint sentence, ordering the proceedings terminated under Article 572 of the Criminal Procedure Code. Although the defendant had multiple prior convictions, the court found that new crimes were committed after previous judgments were already issued, failing the temporal requirements of Article 85 of the Criminal Code. Consequently, the court could not combine the penalties and instead awarded state costs for the defense provided ex officio.

Legislator headnote

AI generated

Art. 85 k.k.; Art. 572 k.p.k.: A joint sentence is permissible only if subsequent crimes were committed before the first judgment became final; if crimes occur after a judgment, the conditions for combining penalties under Article 85 of the Criminal Code are not met, necessitating the termination of the joint sentence proceedings.

Keywords

AI generated
joint sentence proceedings Criminal Code Article 85 Criminal Procedure Code Article 572 termination of proceedings state costs for defense

Cited Legislation

AI generated
Art. 85 k.k.
prowadzi do wniosku, iż w przypadku 4 wydanych wobec nie go wyroków brak jest przesłanek z art. 85 k.k. pozwalających połączyć orzeczone kary.
Art. 572 k.p.k.
na podstawie art. 572 k.p.k. umorzyć postępowanie; II.
Art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze
Orzeczenie o kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd wydał w oparciu o przepis art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U.02.123.1058) w zw.
§ 14 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.
Art. 632 pkt. 2 k.p.k.
na podstawie art. 632 pkt. 2 k.p.k. kosztami procesu obciążyć Skarb Państwa;
art. 572 k.p.k
na podstawie art. 572 k.p.k.
art. 279 § 1 k.k
wyczerpujący znamiona przestępstwa z art. 279 § 1 k.k.
art. 91 k.k
art. 283 k.k
art. 33 k.k
na karę 1 roku pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 k.k.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt III K 386/12 POSTANOWIENIE Dnia 15 stycznia 2013 r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu w Wydziale III Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Marek Poteralski Protokolant: · Ewa Wołoncewicz w obecności Prokuratora Krzysztofa Ostrejko po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 15 stycznia 2013 r. wniosku skazanego A. P. z dnia 5 grudnia 2012 r. (data wpływu) w przedmiocie wniosku o wydanie wyroku łącznego p o s t a n o w i ł: I. na podstawie art. 572 k.p.k. umorzyć postępowanie; II. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r.

Prawo o adwokaturze (Dz.U.02.123.1058) w związku z §14 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. S. kwotę 147, 60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy) brutto tytułem kosztów nieopłaconej obrony udzielonej skazanemu z urzędu; III. na podstawie art. 632 pkt. 2 k.p.k. kosztami procesu obciążyć Skarb Państwa;

UZASADNIENIE

A. P. został skazany prawomocnymi wyrokami: -Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Krzyków z dnia 13 kwietnia 1999 r. (sygn. akt II K 1170/98) za czyn, popełniony w dniu 21 lipca 1997 r. wyczerpujący znamiona przestępstwa z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 91 k.k. w zw. z art. 283 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 k.k. karę 20 stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 złotych, przy czym wykonanie kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 3 lata; -Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 20 lipca 2001 r. (sygn. akt IIIK 21/00) za czyn popełniony w dniu 30 czerwca 1999 r. wyczerpujący znamiona przestępstwa z art. 148 § 1 k.k. na karę 10 lat pozbawienia wolności; -Sądu Rejonowego dla Wrocławia Krzyków z dnia 9 marca 2009 r. (sygn. akt VII K 280/09) za: - czyn popełniony w dniu 30 października 2008 r. wyczerpujący znamiona przestępstwa z art. 226 § 1 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności - czyn popełniony w dniu 30 października 2008 r. wyczerpujący znamiona przestępstwa z art. 224 § 1 k.k. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym za w/w czyny zabronione orzeczono wobec skazanego karę łączną 1 roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 2 lata; -Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 12 kwietnia 2011 r. (sygn. akt III K 215/10) za czyn popełniony w nocy z 25 na 26 sierpnia 2009 r. wyczerpujący znamiona przestępstwa z art. 148 § 1 k.k. w zb. z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art.280 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 10 lat pozbawienia wolności;

We wniosku z dnia 5 grudnia 2012 r. (data wpływu) skazany wniósł o wydanie wyroku łącznego obejmującego kary orzeczone w powyższych sprawach.

Sąd zważył, co następuje:

W ocenie Sądu brak jest podstaw do wydania w niniejszej sprawie wyroku łącznego. Zgodnie z art. 85 k.k., jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, Sąd orzeka karę łączną, biorąc za podstawę kary z osobna wymierzone za zbiegające się przestępstwa. Wydanie wyroku łącznego w oparciu o wskazany wyżej przepis dopuszczalne jest tylko wówczas, gdy przed datą wydania pierwszego wyroku skazującego sprawca popełnił również inne przestępstwa, za które nie został z różnych przyczyn skazany jednym, lecz wieloma, wyrokami.

Analiza wyroków skazujących A. P. prowadzi do wniosku, iż w przypadku 4 wydanych wobec nie go wyroków brak jest przesłanek z art. 85 k.k. pozwalających połączyć orzeczone kary. A. P. popełniał, bowiem kolejne przestępstwa po wcześniej wydanych wyrokach. Wobec powyższego stwierdzony brak warunków do wydania wyroku łącznego w myśl art. 572 k.p.k. obligował Sąd do umorzenia postępowania. Orzeczenie o kosztach pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd wydał w oparciu o przepis art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U.02.123.1058) w zw. z § 14 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2002r., Nr 163, poz.1348).

Na mocy art. 632 pkt. 2 k.p.k. Sąd kosztami procesu w niniejszej sprawie obciążył Skarb Państwa.