Supreme Court dismisses legal challenge for lack of proven damages and rejects lawyer fee claim.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the plaintiff's appeal against a final judgment and denied the request for state reimbursement of legal aid costs. The court found the appeal failed to specify the type or amount of damages caused by the lower court's decision, violating the requirement to prove harm. Additionally, the fee claim was rejected because the lawyer did not declare that the state-paid costs had not been fully or partially reimbursed.
Legislator headnote
AI generatedart. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.; art. 4248 § 1 k.p.c.; § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r.: An appeal for a ruling on the unconstitutionality of a final judgment is inadmissible if the appellant fails to substantiate the existence, type, and value of the alleged damage, and a request for reimbursement of legal aid costs is denied if the lawyer does not declare that the state-paid fees remain unpaid.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CNP 38/09 POSTANOWIENIE Dnia 17 czerwca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie ze skargi pozwanej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 4 marca 2008 r., sygn. akt [...], w sprawie z powództwa Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych przeciwko B.K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 czerwca 2009 r., 1) odrzuca skargę;
2) oddala wniosek o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika z urzędu skarżącej kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Uzasadnienie 2 Zgodnie z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. jednym z kreatywnych wymogów skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy wymaganie to jest spełnione jeżeli skarżący złoży oświadczenie, że szkoda wystąpiła, wskaże je rodzaj i wysokość oraz wykaże, że jest ona następstwem wydania zaskarżonego orzeczenia, a także powoła lub przedstawi dowody albo inne środki uwiarygodniające jego twierdzenia w tym przedmiocie (porównaj między innymi postanowienie z dnia 11 sierpnia 2005 r.
III CNP 4/05, OSNC 2006/1/16). Skarga pozwanej nie spełnia powyższego wymagania, bowiem nie określono w niej wysokości ani rodzaju szkody jak również związku przyczynowego z wydaniem zaskarżonego wyroku. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. odrzucił skargę. Zawarty w skardze wniosek pełnomocnika z urzędu skarżącej o zasądzenie na jego rzecz od Skarbu Państwa wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie z urzędu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia został oddalony, bowiem nie zawiera oświadczenia adwokata, że opłaty nie zostały zapłacone w całości ani w części, wymaganego zgodnie z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.
Nr 163, poz. 1348 ze zm.).