Supreme Court dismisses appeal against second-instance order as harm was caused by first-instance ruling, not the appeal rejection.

Sygn. akt III CNP 10/09 POSTANOWIENIE Dnia 16 czerwca 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jacek Gudowski w sprawie z wniosku E.A. przy uczestnictwie A.W.,[...] o zasiedzenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 czerwca 2009 r., na skutek skargi uczestniczki A.W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 września 2006 r., sygn. akt [...], odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2005 r., Sąd Rejonowy K. stwierdził, że prawo własności nieruchomości położonej w K., stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] obręb 43 o powierzchni 21,05 a, objętej [.... prowadzonej przez Sąd Rejonowy w K. w wyniku zasiedzenia nabyli z dniem 5 listopada 2001 r.:

E.A. w 2/5 cz., E.P. w 1/5 cz., M.K. w 1/5 cz., P.K. w 1/5 cz., Z.K. w 1/15 cz., H.K. w 1/10 cz. i W.T. w 1/10 cz. w miejsce A.K. Postanowieniem z dnia 7 września 2006 r. Sąd Okręgowy w K. oddalił zażalenie uczestniczki A.W. na postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 10 kwietnia 2006 r., odrzucające apelację uczestniczki od postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 20 grudnia 2005 r. – z powodu uchybienia ustawowemu terminowi określonemu w art. 369 § 1 k.p.c. Postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 7 września 2006 r. uczestniczka zaskarżyła skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.).

Zarzuciła, że orzeczenie Sądu drugiej instancji zostało wydane z naruszeniem art. 369 § 1 k.p.c. i jest niezgodnie z tym przepisem. Uprawdopodabniając wyrządzenie szkody, złożyła „dowód z postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 20 grudnia 2005 r.” i wskazała, że na skutek wydania zaskarżonego postanowienia „orzeczenie Sądu pierwszej instancji uprawomocniło się, a uczestniczka została pozbawiona możliwości dochodzenia stwierdzenia zasiedzenia nieruchomości na swoją rzecz, co było przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Najwyższy wielokrotnie wyjaśniał, że przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być tylko to prawomocne orzeczenie, przez którego wydanie została wyrządzona szkoda. Z tych względów przyjęto np. że postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające apelację może być przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia tylko wtedy, gdy szkoda została wyrządzona właśnie przez to orzeczenie, a nie przez wydanie orzeczenia co do istoty sprawy, podważanego odrzuconą apelacją (postanowienie z dnia 27 kwietnia 2007 r., l CNP 20/07, niepubl.) oraz, że postanowienie sądu drugiej instancji oddalające zażalenie na 3 postanowienie sądu pierwszej instancji odrzucające skargę o wznowienie postępowania może być zaskarżone omawianą skargą tylko wówczas, gdy szkoda została wyrządzona przez wydanie tego orzeczenia, a nie przez wydanie orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania (postanowienie z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 18/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 139).

Tymczasem uczestniczka we wniesionej skardze wskazała, że szkoda, której doznała na skutek wydania zaskarżonego orzeczenia, polega na pozbawieniu jej możliwości stwierdzenia zasiedzenia nieruchomości na swoją rzecz, co można odnieść tylko do postanowienia Sądu Rejonowego w K. z dnia 20 grudnia 2005 r., a nie do zaskarżonego skargą postanowienia Sądu Okręgowego. Tezę tę potwierdza także złożenie przez skarżącą jako „dowodu” uprawdopodobniającego wyrządzenie szkody odpisu postanowienia z dnia 20 grudnia 2005 r. Z tego względu skarga – jako niedopuszczalna – została odrzucona (art. 4248 § 1 w związku z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).