Legislator Case Law & Legislation
DE FR IT EN
Analyze in Legislator
V CZ 21/09 AI generated

New evidence discovered after final judgment fails to meet statutory grounds for retrial under Polish Civil Procedure Code.

Case Number V CZ 21/09
Court / Authority
Jurisdiction Poland (PL)
Decision Date
Outcome Dismissed
Open official source Machine-readable Markdown (.md)

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the plaintiff's appeal to reopen a final judgment based on a new administrative decision made in 2009. The court held that this post-judgment fact did not satisfy the statutory requirements for retrial under Article 403 of the Civil Procedure Code. Consequently, the lower court's rejection of the retrial request was upheld as legally correct.

Legislator headnote

AI generated

Art. 403 § 2 k.p.c.; Art. 410 § 1 k.p.c.: A new fact or evidence discovered after the final judgment does not constitute a ground for retrial unless it existed prior to the judgment and the party could not have utilized it due to objective reasons.

Keywords

AI generated
retrial grounds new evidence final judgment objective impossibility civil procedure code post-judgment fact statutory prerequisites

Cited Legislation

AI generated
art. 410 § 1 k.p.c.
Zasadnie więc Sąd Apelacyjny odrzucił skargę na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. Orzeczono zatem jak w sentencji (art.
art. 403 § 2 k.p.c.
art. 39814 k.p.c.
Orzeczono zatem jak w sentencji (art. 39814 k.p.c. w związku z art.
art. 3941 § 3 k.p.c.
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
art. 410 § 1 k.p.c
Zasadnie więc Sąd Apelacyjny odrzucił skargę na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.
art. 403 § 2 k.p.c
art. 39814 k.p.c
Orzeczono zatem jak w sentencji (art. 39814 k.p.c.
art. 3941 § 3 k.p.c
w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Cited Case Law

AI generated
III CZP 63/68
uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969 r., III CZP 63/68, OSNCP 1969, nr 12, poz.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Sygn. akt V CZ 21/09 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Górowski SSN Dariusz Zawistowski w sprawie ze skargi T.G. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa T.G. przeciwko W.F. o zapłatę, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 18 października 2006 r., sygn. akt [...], po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 21 maja 2009 r., zażalenia T. G. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 5 marca 2009 r., sygn. akt [...], 1.) oddala zażalenie; 2.) przyznaje od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego adw.

A.H., [...], kwotę 1800, zł (jeden tysiąc osiemset) z 22% podatku od towarów i usług (VAT) tytułem nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi w postępowaniu zażaleniowym. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 5 marca 2009 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę powoda T.G. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 18 października 2006 r. (art. 410 § 1 k.p.c.). Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ powód powołał się na nową okoliczność w postaci decyzji Wójta Gminy W. nr [...] z dnia 5 stycznia 2009 r., powstałą po prawomocnym rozpoznaniu sprawy.

Rozpoznając zażalenie powoda,

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W kolejnej skardze o wznowienie postępowania powód powołał się na wykrycie nowego dowodu powstałego w 2009 r., po prawomocnym zakończeniu sprawy (w dniu 16 października 2006 r.). Wynika z tego, ze skarżącemu nie przysługuje ustawowa podstawa wznowienia określona w art. 403 § 2 k.p.c., ponieważ ta przesłanka restytucyjna aktualizuje się tylko wówczas, gdy nowe okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, istotne dla rozstrzygnięcia sporu, istniały przed prawomocnym zakończeniem sprawy, a strona z przyczyn obiektywnych nie mogła z nich skorzystać (por. m.in. uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 21 lutego 1969 r., III CZP 63/68, OSNCP 1969, nr 12, poz. 208). Zasadnie więc Sąd Apelacyjny odrzucił skargę na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. Orzeczono zatem jak w sentencji (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).