Supreme Court dismisses appeal for personal filing of cassation without mandatory lawyer representation.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the plaintiff's cassation appeal because it was filed personally without the mandatory representation of a lawyer or legal advisor. The lower court had already rejected the appeal for violating procedural rules regarding representation, and the Supreme Court confirmed that personal filing is inadmissible in this context. The court ruled that the defect of personal filing is absolute and cannot be cured by appointing a lawyer later.
Legislator headnote
AI generatedArt. 871 § 1 k.p.c.; Art. 3986 § 2 k.p.c.: The mandatory representation of lawyers or legal advisors in proceedings before the Supreme Court is absolute, rendering appeals filed personally by parties inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Sygn. akt I CZ 19/09 POSTANOWIENIE Dnia 20 maja 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Gerard Bieniek SSN Stanisław Dąbrowski w sprawie z powództwa G.L. przeciwko Naczelnej Radzie Adwokackiej i Skarbowi Państwa - Ministrowi Sprawiedliwości o ochronę dóbr osobistych, zadośćuczynienie i odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 maja 2009 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie i nie obciąża powódki kosztami postępowania kasacyjnego na rzecz pozwanego Skarbu Państwa. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2008 r.
Sąd Apelacyjny odrzucił wniesioną osobiście przez G.L. skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z dnia 6 sierpnia 2008 r., wydanego w sprawie z jej powództwa przeciwko Skarbowi Państwa – Ministrowi Sprawiedliwości o ochronę dóbr osobistych, zadośćuczynienie i odszkodowanie. Sąd Okręgowy powołał się na przepis art. 3986 § 2 k.p.c. i stwierdził, że skarga została wniesiona z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. W zażaleniu sporządzonym przez radcę prawnego J.B. skarżąca zakwestionowała zasadność rozstrzygnięcia wskazując, że sąd zobowiązany był wcześniej ustanowić dla niej pełnomocnika z urzędu.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Przymus adwokacko-radcowski przewidziany w postępowaniu przed Sądem Najwyższym ma charakter bezwzględny, co oznacza, że strony – z wyjątkiem osób, którym, stosownie do art. 871 § 2 przyznana została tzw. zdolność postulacyjna – mogą występować w tym postępowaniu tylko reprezentowani przez adwokata lub radcę prawnego.
Skarżąca, która wniosła skargę osobiście nie wykazała, że do kręgu tych podmiotów należy. Niezasadne jest twierdzenie zawarte w zażaleniu, że Sąd drugiej instancji zamiast odrzucić skargę kasacyjną powinien był ustanowić dla skarżącej pełnomocnika z urzędu. Sąd już bowiem takiego pełnomocnika ustanowił, lecz ten w nadesłanej do Sądu Apelacyjnego opinii prawnej wskazał na brak podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. W tej sytuacji nie było przesłanek do wyznaczenia kolejnego pełnomocnika. Okoliczność ta ma nie zresztą istotnego znaczenia z punktu widzenia samej trafności zaskarżonego postanowienia, gdyż skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez stronę podlega bezwzględnemu odrzuceniu, a 3 wada tego rodzaju nie może być usunięta w ewentualnym postępowaniu naprawczym.
Z powyższych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. postanowił, jak w sentencji. Sąd Najwyższy nie obciążył powódki kosztami postępowania na podstawie art. 102 w zw. z art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 k.p.c.