Supreme Court dismisses appeal on inadmissibility due to insufficient value of the subject matter of the dispute.
Poland (PL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal against the District Court's decision to reject the cassation complaint. The appellant argued that the lower court incorrectly applied the law regarding the value of the subject matter, claiming the value should have been verified. The court ruled that the value is fixed at the time of filing the lawsuit and cannot be increased in the cassation stage, rendering the appeal inadmissible.
Legislator headnote
AI generatedArt. 3982 § 1 k.p.c.; Art. 25 k.p.c.: The value of the subject matter is determined at the time of filing the lawsuit and remains unchanged unless the claim is modified, preventing a party from increasing the value in a cassation complaint.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Sygn. akt IV CZ 39/09 POSTANOWIENIE Dnia 13 maja 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca) SSN Henryk Pietrzkowski w sprawie z powództwa W.Z. przeciwko M.S., J.K., B.K. i „P.” Spółce z o.o. o nakazanie dokonania naprawy i zapewnienie lokalu zamiennego, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 maja 2009 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Okręgowego w B. z dnia 4 marca 2009 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 4 marca 2009 r. odrzucił skargę kasacyjną powoda od wyroku tegoż Sądu z dnia 30 października 2008 r. wskazując na niedopuszczalność tej skargi z uwagi na wartość przedmiotu zaskarżenia niższą niż pięćdziesiąt tysięcy złotych (art. 3982 § 1 k.p.c.). W zażaleniu na powyższe postanowienie powód wniósł o jego uchylenie zarzucając Sądowi Okręgowemu naruszenie art. 3982 § 1 w związku z art. 25 k.p.c. przez jego błędne zastosowanie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Określenie wartości przedmiotu sporu następuje według sumy właściwej w chwili wniesienia pozwu i tak określona wartość pozostaje niezmienna do końca postępowania, chyba że w dalszym jego toku nastąpi zmiana powództwa pociągająca za sobą zmianę wartości przedmiotu sporu (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1997 r.. III CZ 82/97, nie publ.). Powód określił wartość przedmiotu sporu w pozwie na kwotę 15.000 zł i nie została ona zweryfikowana przez Sąd pierwszej instancji.
Taką samą kwotą powód określił wartość przedmiotu zaskarżenia w apelacji. Sąd drugiej instancji nie miał więc podstaw do sprawdzenia tej wartości w oparciu o art. 25 w związku z art. 368 § 2 in fine k.p.c. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, strona nie może w skardze kasacyjnej podać wartości przedmiotu zaskarżenia wyższej niż wartość przedmiotu sporu ani wartości przedmiotu zaskarżenia w postępowaniu apelacyjnym. Oczekiwane przez skarżącego sprawdzenie wartość przedmiotu zaskarżenia przez Sąd drugiej instancji nie mogłoby zatem doprowadzić do ustalenia tej wartości na poziomie przesądzającym o dopuszczalności wniesionej skargi kasacyjnej.
Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).